ความหลังในงานเลี้ยงรุ่น

เรื่องเสียว ความหลังในงานเลี้ยงรุ่น

ฉันกำลังยืนพิงกำแพงในห้องจัดเลี้ยงของโรงแรมเก่าแก่ย่านบางรัก ถือแก้วเบียร์ที่เริ่มอุ่นเพราะไม่ได้แตะเลยสักนาที สายตามองไล่ไปตามโต๊ะกลมที่เรียงราย แล้วหยุดอยู่ที่ผู้ชายคนหนึ่งที่กำลังหัวเราะกับเพื่อนข้างๆ เขาไว้ผมรองทรงต่ำแบบที่สมัยก่อนเรียกกันว่าแฮร์รี่พอตเตอร์พอดี เสื้อเชิ้ตสีครามพับแขนขึ้นถึงข้อศอก ผิวเขาที่เข้มขึ้นจากการตีกอล์ฟหรือทำงานกลางแจ้ง

มันคือรุ่นพี่ที่อยู่ห้องเดียวกับพี่ชายฉันสมัยม.ปลาย ชื่อเจมส์ ไม่เคยสนิทกันมาก่อน แต่คืนนี้จู่ๆ ฉันก็รู้สึกเหมือนมีอะไรบางอย่างดึงให้มองเขาไม่เลิก บางทีอาจเป็นเพราะเบียร์สองขวดที่เพิ่งดื่มไป หรือเพราะบรรยากาศในงานที่มีแต่คนแต่งตัวแนวเรโทรมาพบกันเหมือนแฟชั่นย้อนยุค

เสียงเพลงสตริงจากวงดนตรีที่เล่นสดดังอู้ฟู่ไปทั่วห้อง นักร้องสาวกำลังร้องเพลงของเรวัต พุทธินันท์ ฉันนึกถึงเมื่อกี้ที่เดินผ่านโต๊ะเขาแล้วเหลือบเห็นมือที่กำแก้วเบียร์แน่น นิ้วเรียวมีขนสีเข้มประปราย

จากนั้นก็เริ่มจำได้ว่าเคยเห็นเขาใส่ชุดนักเรียนวิ่งเล่นฟุตบอลตอนเย็นๆ ที่สนามหน้าโรงเรียน ฉันเป็นเด็กม.ต้นที่แอบมองรุ่นพี่ม.ปลายด้วยหัวใจพองโต แต่ตอนนี้ฉันอายุยี่สิบหกแล้วและไม่ใช่เด็กน้อยคนนั้นอีกต่อไป

“น้องแนนหรือเปล่า” เสียงทุ้มจากด้านหลังทำให้ฉันสะดุ้ง หันไปก็เห็นเจมส์ยืนจ้องหน้าฉันอยู่ ใบหน้าเขาใกล้กว่าที่คิด กลิ่นโคโลญจน์ผสมเหงื่ออ่อนๆ ลอยมา

ฉันพยักหน้า ยิ้มแหยๆ “พี่เจมส์เอง” เขาหัวเราะแล้วบอกว่า “ไม่เจอกันนานเลย จำได้ว่าเธอชอบมานั่งดูพี่ตบวอลเลย์ด้วย” นั่นมันสิบปีที่แล้ว

เราคุยกันต่ออีกพักหนึ่ง เขาถามถึงงานที่ฉันทำ ฉันบอกว่าเป็นพนักงานบริษัท เขาบอกว่าทำธุรกิจส่วนตัวเกี่ยวกับเสื้อผ้า ตอนนั้นฉันสังเกตว่าเขามองตาฉันนานกว่าปกติ และที่มุมปากมีรอยยิ้มบางๆ

“ออกไปหาอะไรกินข้างนอกกันไหม ที่นี่อุดอู้” เขาเอ่ยชวนเสียงเรียบ แต่สายตาที่มองมาทำให้ฉันรู้ว่ามันไม่ใช่แค่เรื่องกินข้าว

ฉันไม่ได้ตอบทันที แกล้งหันไปดูวงดนตรีที่เริ่มเล่นเพลงช้า แล้วค่อยๆ มองกลับมา “ตามนั้น” พูดแค่สองคำ แล้วเขาก็คว้าแขนฉันเบาๆ พาออกมาจากห้องจัดเลี้ยง

เราลงลิฟต์มาที่ล็อบบี้ ลมพัดจากแอร์เย็นฉ่ำ แต่ผิวฉันกลับร้อนเป็นไฟ เขาบอกว่ารถจอดที่โรงแรมฝั่งตรงข้าม ระหว่างนั้นมือเขาก็ไม่ได้ปล่อยแขนฉันเลย

พอขึ้นมาบนรถเก๋งเก่าสีแดงรุ่นฮอนด้าซิตี้ เขาก็เปิดเพลงคาสเซ็ทดังเบาๆ เป็นเพลงของธงไชย แมคอินไตย์ ฉันนั่งนิ่ง ไม่พูดอะไร แต่ใจเต้นรัว

“แนนจำได้ไหม ตอนนั้นพี่เคยแกล้งหยิกแก้มเธอหน้าโรงอาหาร” เขาหันมาพูด มองฉันตรงๆ ดวงตาเป็นประกายภายใต้แสงจากไฟหน้าของรถที่ส่องมา

ฉันพยักหน้า ริมฝีปากเริ่มแห้ง “จำได้ แล้วพี่ก็โดนเพื่อนล้อว่าชอบเด็ก” เขาหัวเราะ “ก็จริงนะ” พูดแล้วก็เลื่อนมือมาจับที่เข่าฉันผ่านผ้ากระโปรง

ผิวฉันกระตุกอย่างชัดเจน แต่ไม่ได้ขยับหนี ความเงียบในรถมีแต่เสียงเพลงและลมหายใจของเรา ฉันเงยหน้ามองเขา และในวินาทีนั้นก็รู้ว่าอะไรกำลังจะเกิดขึ้น

“พี่อยากพาแนนไปที่อื่น” เสียงเขาทุ้มต่ำ ไม่รอให้ฉันตอบเพราะรถก็เคลื่อนตัวออกจากที่จอดทันที

เรามุ่งหน้าไปทางถนนเส้นเล็กที่มืดสนิท ฉันไม่รู้ว่าเขาจะพาไปไหน แต่ก็ไม่ถาม รู้สึกเหมือนโดนสะกดหรือถูกบางอย่างดึงดูดให้ปล่อยตาม

รถจอดที่ซอยเปลี่ยวข้างโรงแรมที่ไม่มีผู้คน เขาดับเครื่องยนต์ หันมามองฉันแล้วบอกว่า “ลงมา” ด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาแต่เด็ดขาด

ฉันเดินตามเขาไปข้างหลังตึกที่เต็มไปด้วยร่องรอยของกาลเวลา ต้นไม้ใหญ่ให้ร่มเงาและความมืดปกคลุมเราเอาไว้ เขาหันมา คว้าเอวฉันแล้วเข้าใกล้จนหน้าชนกัน

“แนนจำรสชาติตอนนั้นได้ไหม” เขากระซิบข้างหู พร้อมกับมือที่เลื่อนลงมาที่สะโพกฉันผ่านกระโปรงยีนส์ตัวโปรด

ฉันไม่ตอบ แต่ยกมือขึ้นโอบรอบคอเขา ดึงใบหน้าเขามาใกล้ จูบเริ่มต้นขึ้นที่ริมฝีปาก ก่อนจะลึกลงไปจนหายใจไม่ทั่วท้อง ลิ้นของเขาร้อนและชำนาญ

ร่างของฉันถูกดันให้พิงกำแพงเย็นๆ ด้านหลัง เสียงหายใจของเราปนกันในความเงียบของซอยเปล่า มือของเขาคลึงต้นคอฉันเบาๆ ก่อนจะเลื่อนลงมาแตะที่หน้าอกผ่านเสื้อเชิ้ตตัวบาง ความเสียวซ่านแล่นไปทั่วตัว

“พี่คิดถึงแนนมาก” เขาพูดพลางก้มลงซบที่ไหล่ ฉันรู้สึกถึงร่างที่สั่นไหวของเขาและของตัวเองที่เริ่มร้อนรุ่ม อารมณ์เงี่ยนเริ่มก่อตัวในท้องน้อย ดูเหมือนความทรงจำในค่ำคืนนี้กำลังจะเปลี่ยนเป็นสิ่งอื่นที่ร้อนแรงกว่านั้น

ฉันปล่อยให้จูบนั้นพาเราไปไกลกว่าที่ตั้งใจ มือของเขาลูบไล้ไปตามแนวเอวฉัน ก่อนจะสอดเข้าไปใต้เสื้อ ผิวหนังที่สัมผัสกันทำให้รู้สึกถึงความร้อนที่แผ่ซ่านไปทั่วร่างกาย ฉันไม่คิดจะห้ามเขาแล้ว ความเงี่ยนที่คั่งค้างมาตลอดคืนกำลังจะได้ระบาย

เขาดึงฉันให้เดินตามเข้าไปในซอยที่มืดกว่านั้น ด้านข้างมีประตูไม้เก่าๆ บานหนึ่ง เขาผลักเปิดออก เป็นบันไดแคบๆ ทอดขึ้นสู่ชั้นสองของตึกแถว ฉันจำได้ว่านี่คือห้องเช่าเก่าของเพื่อนสมัยเรียน ที่ตอนนี้ว่างเปล่าเพราะเพื่อนย้ายออกไปนานแล้ว

“พี่เช่าไว้เก็บของนิดหน่อย” เขากระซิบ ดึงฉันขึ้นบันได เสียงฝีเท้าดังเอี๊ยดอ๊าดบนไม้เก่า ห้องชั้นบนเปิดออกเป็นห้องโล่ง มีเพียงฟูกเก่าๆ วางอยู่ที่มุมหนึ่ง กลิ่นอับๆ ของความชื้นผสมกับฝุ่น แต่มันกลับกระตุ้นอารมณ์ฉันมากขึ้น ราวกับว่าที่นี่คือที่ที่เหมาะกับเรื่องแบบนี้ที่สุด

ทันทีที่ประตูปิด เขาก็หันมาจูบฉันอีกครั้ง คราวนี้แรงขึ้น มือของเขาดึงกระดุมเสื้อฉันออกอย่างชำนาญ เสื้อเชิ้ตตัวบางหลุดลงเผยให้เห็นเสื้อในสีครีม ความเย็นของอากาศปะทะผิว ฉันตัวสั่น แต่ไม่ใช่เพราะหนาว

เขาพาฉันไปที่ฟูก มือของเขาลูบเรียวขาฉันจากข้อเท้าขึ้นไปจนถึงต้นขา ความเสียวซ่าที่แล่นผ่านทำให้ฉันต้องกลั้นหายใจ ฉันเอื้อมมือไปคลายเข็มขัดของเขา เสียงโลหะกระทบกันดังชัดในห้องเงียบ เมื่อควยของเขาหลุดพ้นจากกางเกง มันแข็งชันและร้อนถึงปลายมือ

“แนน… แนนอย่าหยุด” เขาพูดเสียงแหบ ฉันบีบมันเบาๆ ก่อนจะก้มลงใช้ริมฝีปากแตะที่ปลาย รู้สึกถึงรสเค็มจางๆ และเนื้อที่ตึงแน่น เขาสะดุ้งเมื่อฉันใช้ลิ้นวนไปรอบหัว ควยของเขากระตุกในปากฉัน

แต่เขาดึงฉันขึ้นมา ก่อนจะพลิกให้ฉันนอนหงาย เขาถอดกางเกงฉันออกจนหมด แล้วก้มลงไปที่หว่างขาของฉัน ลิ้นของเขาแตะลงบนหีของฉันอย่างแผ่วเบา ก่อนจะดูดและเลียอย่างหนักหน่วง ความเสียวแล่นไปถึงปลายเส้นผม ฉันยกสะโพกขึ้นรับโดยอัตโนมัติ

“พี่… พี่ทำให้ผมเงี่ยนจนทนไม่ไหวแล้ว” เขาพูด เสียงของเขาสั่นเครือเล็กน้อย เขายกตัวขึ้นมาเหนือฉัน ดวงตาของเขาจับจ้องฉันด้วยความต้องการที่ล้นหลาม ก่อนที่ปลายควยของเขาจะเสียบเข้าไปในหีของฉันช้าๆ

ฉันร้องออกมาด้วยความเสียวที่เสียดแทงลึก ภายในต้อนรับเขาอย่างร้อนและเปียกชุ่ม เขาขยับช้าๆ ในตอนแรก ก่อนจะเร็วขึ้นเรื่อยๆ เสียงเนื้อกระทบกันดังสลับกับเสียงหอบหายใจของเราทั้งคู่ เตียงเก่าครางตามจังหวะของเขา

“เย็ดผมสิพี่… เย็ดให้ถึงใจ” เขากระซิบข้างหูฉัน มือของเขาจับสะโพกฉันแน่น ก่อนจะกระแทกแรงขึ้น ทุกครั้งที่เขาสอดใส่ลึก ฉันรู้สึกเหมือนถูกยิงด้วยความเสียวที่ปลายประสาท มันทำให้ฉันแทบลืมหายใจ

ฉันขยับเอวรับเขา ร่างของเราสองคนกลายเป็นคลื่นลูกเดียวกัน ห้องมืดๆ นั้นมีแต่เสียงเนื้อกระทบและลมหายใจที่ขาดห้วง ฉันรู้สึกถึงความร้อนที่สะสมในท้องน้อย กำลังจะระเบิดออกมา

“พี่ใกล้แล้ว… แนน… รับพี่นะ” เขาคราง เสียงของเขาเปลี่ยนไป เขากระแทกเร็วขึ้นและแรงขึ้น ฉันเกาะไหล่เขาไว้แน่น เสี้ยวนาทีนั้น ร่างของฉันสั่นเทิ้มด้วยความเสียวที่ถาโถมเข้ามา ฉันถึงจุดสุดยอดพร้อมกับเขา เสียงร้องของเราปะปนกันในความมืด

หลังจากนั้น เรานอนนิ่งอยู่บนฟูกเก่า ลมหายใจค่อยๆ กลับมาเป็นปกติ ฉันรู้สึกถึงเหงื่อที่เหนียวตัว และความว่างเปล่าที่เข้ามาแทนที่ความเร่าร้อน เขาซบหน้าลงที่ซอกคอฉัน เสียงของเขาแผ่วเบาจนแทบไม่ได้ยิน

“พี่ขอโทษ… ที่ทำให้แนนต้องมาเจอเรื่องแบบนี้”

ฉันไม่ตอบ มือของฉันลูบหลังเขาเบาๆ ความจริงมันก็แค่ความต้องการที่เราทั้งคู่มีให้กัน คืนนี้คือการปลดปล่อยความรู้สึกเก่าๆ ที่เราเก็บไว้ตั้งแต่สมัยเรียน ไม่มีอะไรซับซ้อน

“กลับกันเถอะ” ฉันพูดในที่สุด เขาพยักหน้า ก่อนจะลุกขึ้นแต่งตัวอย่างเงียบๆ

เมื่อเรากลับมาที่งานเลี้ยงรุ่นอีกครั้ง ทุกอย่างกำลังจะเลิก ผู้คนเริ่มทยอยกลับ บางคนเมาจนเดินไม่ตรง บางคนกอดกันร่ำลา ฉันกับเขายืนห่างกันสองสามก้าว ไม่มีใครสังเกตเห็นอะไร

ก่อนจะแยกย้าย เขาหันมามองฉันแล้วยิ้มบางๆ ไม่มีคำพูดใดๆ ระหว่างเราอีกแล้ว

ถึงวันนี้ หลายปีผ่านไป ฉันไม่เคยเจอเขาอีกเลย ความหลังในงานเลี้ยงรุ่นคืนนั้นเป็นแค่เสี้ยวหนึ่งของชีวิตที่ถูกเก็บไว้ในความทรงจำ ถ้าถามว่าคิดถึงไหม? ก็คงตอบว่าคิดถึงแต่ไม่ใช่ในแบบที่ต้องย้อนกลับไป บางทีความสัมพันธ์ที่ดีที่สุดของคนสองคนคือการเป็นแค่ความทรงจำที่สวยงามในวันเก่าๆ แค่นั้นก็พอแล้วล่ะ

ติดตามอ่านเรื่องเสียวได้ทุกวันได้ที่เรื่องเสียวๆ ยอดฮิตจาก SAWSTORY.COM