เรื่องเสียว ฤดูที่พ่อกลับมาเป็นชายอื่น “หนูขอดูแลพ่อให้มากกว่านี้ได้ไหม อ๊า…พ่อจ๋าา..โอ๊ย…หนูเสียว…”
ผมจำได้แม่นว่าวันที่ลูกสาวกลับถึงบ้านนั้น ฝนเพิ่งหยุดตก หยดน้ำเกาะอยู่ตามใบชบาข้างรั้วเป็นเม็ดเล็ก ๆ กลิ่นดินชื้นลอยขึ้นมาปนกับกลิ่นใบเตยจากครัวข้างบ้าน เสียงกระเป๋าเดินทางลากผ่านพื้นซีเมนต์หน้าบ้านดังมาแต่ไกล ผมยืนพิงกรอบประตูเตรียมรอรับ แต่สิ่งที่เห็นกลับไม่ใช่เด็กหญิงที่จากไปเมื่อสิบปีก่อน
เธอสูงขึ้น ผมยาวสลวยปล่อยลงมาถึงกลางหลัง ใบหน้ารูปไข่คมขึ้นจนแทบจำไม่ได้ ดวงตาโตมีประกายแบบผู้หญิงที่รู้จักโลกกว้างมาเยอะ ริมฝีปากอิ่มแดงระเรื่อโดยไม่ต้องทาลิป คร้ามแดดนิด ๆ ตรงโหนกแก้ม สะโพกผายออกกำลังดีในกางเกงยีนส์เข้ารูป เสื้อยืดสีขาวพอดีตัวจนเห็นรอยเว้าของเอวคอด อกอิ่มต้านเนื้อผ้าจนตะเข็บแทบปริ เธอยิ้มให้ผม ฟันขาวเรียงชิด แล้วโผเข้ามากอดแน่น
“คิดถึงพ่อจังเลย” เธอกระซิบที่ข้างหู น้ำเสียงหวานติดแหบพร่าแบบคนเดินทางมานาน แขนเรียวรัดรอบคอผม ผิวแก้มเธอเย็นชื้นจากอากาศหลังฝน แต่ลมหายใจอุ่นร้อนกระทบซอกคอจนผมเผลอเกร็ง
บ้านหลังนี้เงียบเหงามานานตั้งแต่ภรรยาผมเสียชีวิต ลูกสาวอยู่กรุงเทพทำงานประจำ ส่วนผมอยู่คนเดียวจนชินกับความว่างเปล่า พอรู้ว่าผมป่วยเป็นไข้เลือดออกจนต้องนอนโรงพยาบาลเกือบสัปดาห์ เธอก็ตัดสินใจลางานยาวกลับมาดูแล ระหว่างที่เธอกำลังจัดแจงข้าวของในห้องนอนเดิม ผมได้ยินเสียงเธอฮัมเพลงเบา ๆ สลับกับเสียงลิ้นชักเปิดปิด แสงไฟสีส้มจากโคมไฟหัวเตียงลอดผ่านมุ้งลวดออกมาส่องเป็นแนวบนพื้นระเบียง
คืนแรกผ่านไปด้วยความห่างเหินแบบคนที่เคยสนิทแต่เวลาได้ฉีกช่วงชีวิตออกจากกัน เรานั่งกินข้าวต้มกุ้งด้วยกันที่โต๊ะหินอ่อนในครัว เธอเล่าเรื่องงาน เพื่อนฝูง เรื่องคนรักที่เลิกรากันไปให้ฟัง น้ำเสียงราบเรียบเหมือนเล่าเรื่องของคนอื่น ตอนลุกไปล้างจาน ผมสังเกตเห็นเนื้อใต้แขนเสื้อของเธอกระเพื่อมตามจังหวะก้าว สะโพกผายส่ายนิด ๆ ตามสรีระผู้หญิงที่โตเต็มวัยจนผมต้องรีบหลบสายตา
หลายวันต่อมา เธอพาผมไปโรงพยาบาลตามนัด ระหว่างรอพบหมอ เธอนั่งไขว่ห้างบนเก้าอี้เหล็กข้าง ๆ ตัวผม กระโปรงพลีตสีเทาเข้มร่นขึ้นจนเห็นต้นขาขาวผ่องเป็นแนวยาวรองรับกับรองเท้าส้นเตี้ยสีดำ ความใกล้ชิดทำให้ผมได้กลิ่นน้ำหอมอ่อน ๆ จากซอกคอเธอ มันหอมเหมือนดอกไม้ป่าหลังฝน ผสมกลิ่นเหงื่อจาง ๆ ของคนที่ตากแดดทั้งวัน ผมรู้สึกแปลก ๆ ในช่องท้อง เหมือนมีอะไรบางอย่างตื่นขึ้นมาและนั่งจ้องมองอยู่เงียบ ๆ
เย็นวันหนึ่งหลังจากที่เธอเช็ดตัวให้ผมจนเสร็จเพราะไข้ยังอ่อนเพลีย เธอนั่งลงที่ขอบเตียง หยิบผ้าขนหนูผืนเล็กมาเช็ดผมให้ ปลายนิ้วเรียวแตะที่ขมับและต้นคอของผมเบา ๆ ความรู้สึกเสียวซ่าแล่นลงไปตามสันหลัง ผมหลับตาลงและได้ยินเสียงหัวใจตัวเองเต้นแรง ความเงียบระหว่างเราสองคนเต็มไปด้วยลมหายใจที่ค่อย ๆ ถี่ขึ้นจนเกือบจะกลายเป็นเสียงเดียวกัน
“พ่อตัวร้อนจัง” เธอเอ่ยเสียงเบา ฝ่ามือเย็น ๆ ทาบลงบนหน้าผากผม ค้างอยู่อย่างนั้นสักพักก่อนจะค่อย ๆ เลื่อนลงมาสัมผัสแก้ม ไรหนวด และลงมาหยุดที่ริมฝีปากล่างของผม ปลายนิ้วเธอเขี่ยเบา ๆ อย่างหยอกล้อ ผมลืมตาขึ้นมองหน้าเธอ ดวงตาคู่นั้นจ้องกลับมาด้วยแววตาเว้าวอนปนสับสน และบางอย่างที่คุกรุ่นอยู่ภายใน
“หนูขอดูแลพ่อให้มากกว่านี้ได้ไหม” เธอกระซิบ เสียงสั่นพร่าเหมือนคนพยายามข่มใจ กลิ่นลมหายใจหอมคล้ายกลิ่นชาเขียวที่เธอเพิ่งดื่ม ใบหน้าสวยนั้นขยับเข้ามาใกล้จนปลายจมูกแทบชนกัน ผมไม่ตอบ แต่หายใจแรงขึ้น สองมือของผมยกขึ้นจับไหล่เธอไว้แน่น เนื้ออุ่นใต้เสื้อผ้าบางทำเอาหัวใจผมกระตุกวูบ
เธอก้มลงจูบปากผม นุ่มนวล ช้า ๆ ลิ้นเล็ก ๆ แทรกเข้ามาแตะปลายลิ้นผมเบา ๆ แล้วถอยออกเหมือนแมวเลียถ้วยนม ลมหายใจอุ่น ๆ ปะทะผิวหน้าจนผมรู้สึกเหมือนถูกไฟฟ้าอ่อน ๆ แล่นผ่าน เธอผละออกมามองหน้าผม รอคำตอบที่ผมไม่กล้าเอ่ย แต่สองมือของผมยังคงบีบไหล่เธอไว้แน่น และเธอก็ยิ้มบาง ๆ ราวกับรับรู้ความต้องการนั้นโดยไม่ต้องใช้คำพูด
“อา…” เธอครางเบา ๆ เมื่อนิ้วมือของผมล้วงเข้าไปในเสื้อแล้วลูบไปตามแผ่นหลังเนียนลื่น เธอโน้มตัวลงมาซบกับอกผม ปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตของผมออกทีละเม็ดอย่างใจเย็น ปลายเล็บจิกเบา ๆ บนเนื้ออก จนผมสะท้าน เนื้อตัวค่อย ๆ ร้อนผ่าวโดยไม่เกี่ยวกับไข้ กล้ามเนื้อทุกมัดตื่นขึ้นราวกับรู้ว่ามีบางสิ่งที่ขาดหายไปนานกำลังย้อนกลับมา
เธอเปลื้องเสื้อของตัวเองออก แสงไฟสลัวทำให้เห็นทรวงอกอิ่มขาวโผล่พ้นจากบราเซียสีเนื้อ ผิวระยิบระยับด้วยเหงื่อบาง ๆ หัวไหล่กลมมน เอวคอดเป็นร่องลึกที่สะดือ ผลักผมให้นอนลงกับหมอน แล้วคร่อมร่างผมไว้ ทำทุกอย่างอย่างช้า ๆ แบบผู้หญิงที่รู้จังหวะของตัวเองดี เธอก้มลงสูดที่ซอกคอผม ฟันขบเบา ๆ ที่ติ่งหู แล้วเลื่อนลงไปจูบที่หัวไหล่ ผมเกร็งแขนทั้งสองข้าง กำผ้าปูที่นอนแน่น ก่อนจะเลื่อนมือมาปลดตะขอหลังของเธอออก
“อื้อ…” เธอครางในลำคอ เมื่อหน้าอกอิ่มแนบแน่นกับหน้าอกผม ความนุ่มร้อนของเนื้อทั้งสองส่วนทำเอาผมครางตอบออกมาแผ่ว ๆ เธอแอ่นตัวให้ผิวกายเสียดสีกันช้า ๆ หัวนมแข็งไตถูกับหน้าอกผมจนเกิดแรงเสียดสีที่แทบจะทนไม่ไหว สะโพกกลมบดเบียดอยู่บนตักผม ผิวเนียนนุ่มดั่งผ้าแพร
นิ้วผมแทรกเข้าไปในกระโปรงพลีตของเธอ ลากผ่านต้นขาเนียนขึ้นไปจนพบขอบกางเกงในลูกไม้ชื้น ๆ เธอสะดุ้งเฮือกแล้วอ้าปากคราง “อ๊ะ…” พร้อมกับสองมือกดลงบนไหล่ผมแน่น สายตาเธอปรือปรอย ดวงตาเหลือบต่ำมองมาที่ผม แววตาหวานเยิ้มเต็มไปด้วยไฟที่ถูกจุดมานาน ผมดันปลายนิ้วผ่านขอบผ้าลูกไม้ลงไป สัมผัสความร้อนชื้นและนุ่มลื่นจนนิ้วแทบละลาย เธอโยกสะโพกเข้าหานิ้วผมเป็นจังหวะ ครางเสียงหลง “ตรงนั้น… อือ…” ลมหายใจถี่ขึ้นแล้ว ๆ
ผมไม่รอช้า รั้งเอวเธอให้ลุกขึ้นนั่งแล้วถลกกระโปรงขึ้น ดึงกางเกงในลงช้า ๆ เธอเบี่ยงตัวช่วย ประหนึ่งรู้กันโดยไม่ต้องเอ่ย ปั้นหิ้นคอขาวผงกขึ้นเมื่อผมอ้างปากกดจมูกลงไปที่เนินเนื้ออวบนุ่มกลางหว่างขา กลิ่นหอมฟุ้งเหมือนดอกไม้สุกฉ่ำอุ่น ผมดูดดึงเบา ๆ เธอสะอื้นคราง “อ๊า…พ่อจ๋าา..โอ๊ย…หนูเสียว…” ขาคมขยับบิด มือทั้งสองทึ้งผมยุ่งไปหมด สะโพกผายงัดขึ้นออกรับลิ้นผมที่ไม่ยอมหยุด
“อ๊า…พ่อ…เสียวมาก…” เธอละเมอเรียกผมด้วยคำที่เพิ่งกลับมาใช้ในรอบหลายปี แต่น้ำเสียงนั้นไม่ใช่ของเด็กหญิงตัวเล็ก ๆ อีกต่อไป มันเต็มไปด้วยความปรารถนาลึก ๆ ของหญิงสาวเต็มตัว ผมโอบก้นกลมแน่นประคองเธอไว้แล้วเร่งจังหวะให้แรงขึ้นจนเธอเกร็งสะโพกสั่น ครางเป็นเสียงยาว “ไม่ไหวแล้ว…จะแตกแล้ว…” ร่างบอบบางกระตุกซ้ำ ๆ สองมือขยุ้มไหล่ผมไว้ ตัวเธอร้อนระอุจนเหงื่อซึมตามซอกคอแล้วลากลงมาระหว่างทรวงอก
จังหวะนั้นผมเองก็เหลืออดเต็มที ควยแข็งขืนตึงจนปวดหนึบอยู่ในกางเกงวอร์ม ผมจับตัวเธอพลิกให้หงายลงกับที่นอนแทน เธอยิ้มหวานทั้งที่ยังหายใจรัว กระโปรงค้างอยู่ที่เอว อกอิ่มกระเพื่อมขึ้นลงตามลมหายใจ ผิวขาวชุ่มเหงื่อวาววับ ภาพตรงหน้าแทบทำให้ผมหลั่งได้โดยไม่ทันได้เริ่ม
ผมถอดกางเกงออกช้า ๆ เธอมองอวัยวะของผมแล้วเม้มปากเบา ๆ ดวงตาเป็นประกายอยากรู้อยากเห็น ก่อนจะยันตัวลุกขึ้นนั่งคุกเข่า โน้มลงมาใช้ลิ้นแตะที่ปลายควยเบา ๆ ความอุ่นร้อนของริมฝีปากดูดกลืนท่อนเนื้อเข้าไปทีละน้อยจนมิด เธอขยับหัวขึ้นลงเป็นจังหวะ มือเรียวประคองโคนควยไว้ สบตาผมตลอด ลิ้นพันรอบหัวบาน ๆ อย่างยั่วเย้า จนผมคราง “อ่า…” ในลำคอ กล้ามท้องเกร็งซ้ำเกร็งซาก
“พอแล้วครับ… อย่าทรมานพ่อ” ผมกระซิบเสียงเข้ม เธอผละออกพร้อมน้ำยืดเป็นเส้น ฉันใดก็ฉันนั้น เธอนอนลงแล้วแยกขาให้ผมเข้าไปในท่าที่เป็นธรรมชาติที่สุด มือบางเฉียวชี้ชวนให้เข้าใกล้ หีของเธอโหนกอวบรับแสงไฟเงา ๆ ผมดำขลิบเป็นลอนบาง ๆ แทบไม่บางจนเกินจริง ผมโน้มตัวลงทาบร่างบาง ใช้หัวควยถูไถอยู่ที่ปากทางแห่งนั้นจนเธอเร่งสะโพกเข้าหา ครางเสียวซ่าน “ใส่เลย… หนูขอ…” เสียงหวานสั่นพร่าเต็มไปด้วยความอดอยาก
ผมดันควยเข้าช้า ๆ ทีละนิ้ว ๆ ผนังภายในร้อนแน่นรัดรอบควยจนผมหยุดหายใจ เธออ้าปากครางเครือยาว “อ๊าา…” เล็บจิกแผ่นหลังผมเป็นรอย ครั้นพอสุดลำ เธอก็กระตุกตามจังหวะความลึก ผมขยับโยกเอวครั้งแรกช้า ๆ แรงส่งแบบชั่งใจ แล้วค่อย ๆ เร่งรัวขึ้นทุกครั้งที่เธอร้องห้ามไว้
“ลึกอีก… อ๊ะ ๆ … แรงกว่านี้…” เธอบีบสะโพกเข้าหา หลังแอ่นยกสะโพกขึ้นรับเต็มแรง ผมทุ่มน้ำหนักลงไปซ้ำ ๆ เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังฉาด ๆ ปนกับเสียงครางที่เริ่มขึ้นสูง เธอละเมอเรียก “พ่อ…เสียวจัง…” ผมพยุงเอวคอดไว้ ก้มลงดูดหัวนมสีกุหลาบของเธอสลับกับการกระแทกไม่ยั้ง จนหัวเตียงกระทบผนังเป็นจังหวะ คราวนี้เธอเกร็งทั้งตัว ดวงตากลิ้งเหลือบขาว นิ้วหัวแม่เท้าจิกผ้าปูที่นอนจนยับ
“จะไปแล้วว…” เธอกรีดเสียงแว่วเหมือนไม่มีแรงต้าน ร่างบางสั่นสะท้านและเกร็งถี่รัว ผมแทรกมือเข้าไปประคองท้ายทอยเธอขึ้นมาให้ริมฝีปากแนบกัน แล้วปล่อยน้ำรักของผมเข้าไปในอกเธอเป็นจังหวะเดียวกับที่เธอกระตุกสู้ต่ออีกสองสามครั้ง ลมหายใจเราราวกับแบ่งกันหายใจ ขาร่างบางเกี่ยวรั้งบั้นเอวผมไว้ไม่ยอมปล่อย ครางละเมอชื่อผมเหมือนคนละเมอฝันดี
คืนนั้นผมหลับไปพร้อมกับร่างอุ่นของเธอในอ้อมกอด เธอซุกหน้าลงกับไหล่ผม มือบาง ๆ วางทาบบนหัวใจผม ขยับนิ้วเบา ๆ เป็นจังหวะเดียวกับที่หัวใจทั้งสองดวงค่อย ๆ สงบลงพร้อมกัน ไม่มีคำสัญญา ไม่มีบทสวดขอขมา ไม่มีแม้คำอธิบายว่าสิ่งที่เกิดขึ้นแปลว่าอะไร เราต่างรับรู้เพียงกลิ่นเหงื่อของกันและกัน และความอุ่นไอที่เติมเต็มช่องว่างจากการจากลาในช่วงเวลาที่ไม่มีใครรู้จักกันดีพอ
เช้าวันรุ่งขึ้น ผมตื่นก่อน เห็นแสงเช้าส่องลอดม่านไม้ไผ่เป็นริ้ว ๆ ตกลงบนแขนก่ายของเธอที่พาดอยู่บนอกผม ชายเสื้อเชิ้ตตัวโปรดของผมคลุมร่างบางเอาไว้หลวม ๆ ผมลุกไปอาบน้ำเงียบ ๆ และเมื่อผมกลับมา เธอก็ยืนรออยู่ที่ขอบเตียงด้วยผ้าขนหนูผืนสะอาด สีหน้าเขิน ๆ ปนสุขอย่างบอกไม่ถูก
“เมื่อคืน… หนูเต็มใจนะ” เธอก้มหน้าพูดเบา ๆ มือกำผ้าเช็ดตัวแน่นจนข้อนิ้วขาว ผมเดินเข้าไปดึงเธอมากอดจากด้านหลัง กดจมูกลงบนเรือนผมหอมของเธอ
“พ่อก็เต็มใจ” ผมตอบแผ่วเบาแล้วหมุนตัวเธอเข้ามาจูบเบา ๆ ที่หน้าผาก
สองสัปดาห์ต่อมา เธอพาผมไปตรวจเลือดอีกรอบที่โรงพยาบาล ผลกลับมาเกือบปกติหมดทุกค่าไข้ หมอบอกแค่ว่าอยู่นานหน่อยเพื่อตรวจให้ครบโดส แล้วจะหายดี เธอจับมือผมตลอดทางกลับบ้าน นิ้วเรียวสอดประสานแน่น ข้างนอกฝนพรำ ๆ อีกครั้ง กลิ่นไอดินลอยเข้ามาในรถปนกับกลิ่นสาบควันจากท่อไอเสียและความชื้นที่คุ้นเคย
ตอนที่เธอเตรียมจะกลับกรุงเทพในที่สุด เช้าวันนั้นเงียบกว่าทุกวัน ผมช่วยยกกระเป๋าไปส่งที่ท่ารถตู้ เธอหันมามองหน้าผมเนิ่นนาน ก่อนจะเอากระดาษโน้ตสีเหลืองพับเล็ก ๆ สอดไว้ในกระเป๋าเสื้อผม
นูจะกลับมาอีกนะ” เธอกล่าวยิ้ม ๆ ก่อนจะหอมแก้มผมหนึ่งทีแล้วก้าวขึ้นรถ ผมรอจนรถลับตาไปแล้วจึงล้วงกระดาษใบนั้นออกมาคลี่อ่าน
“ขอบคุณที่ยังรอหนูอยู่ที่บ้านนะพ่อ คิดถึงเสมอ”
ผมกำกระดาษใบนั้นไว้ในมือ ยิ้มเพียงลำพังให้กับสายลมยามเช้าที่พัดผ่านหน้าบ้านเหมือนเมื่อวันที่เธอกลับมา และเดินกลับเข้าไปในบ้านเงียบ ๆ พร้อมรู้ดีแก่ใจว่าไม่ว่าจะมีฝนสักกี่ครั้ง ฤดูแล้ง หรือฤดูที่พ่อแก่อย่างผมกลายเป็นชายอื่นในอ้อมกอดลูกสาวของตัวเอง บ้านหลังนี้จะยังมีเสียงหัวใจสองดวงคอยอยู่เสมอ
ติดตามอ่านเรื่องเสียวได้ทุกวันได้ที่เรื่องเสียวๆ ยอดฮิตจาก SAWSTORY.COM
