เรื่องเสียว ตั้ม ช่างซ่อมทีวีย่านบางลำพู
บ้านพักครูหลังนี้เป็นตึกแถวไม้สองชั้นครึ่ง สร้างตั้งแต่สมัยรัชกาลที่หก ฝ้าเพดานสูงและมีช่องลมเป็นลายฉลุ พื้นไม้กระดานแผ่นใหญ่เวลาเดินแล้วมีเสียงดังเอี๊ยดอ๊าดตามช่วงอายุขัยของมัน ตอนนั้นเป็นบ่ายแก่ๆ ของฤดูร้อนปี 2567 ฉันกำลังนั่งพับผ้าอยู่ที่โต๊ะไม้กลางบ้าน เสียงพัดลมที่ตั้งไว้เบอร์สามดังครืดคราดเป็นจังหวะ
แม่ของฉันเป็นครูอยู่โรงเรียนประถมชื่อดังแถวบางลำพู เราย้ายเข้ามาอยู่ที่พักครูหลังนี้ตั้งแต่ฉันอายุสิบขวบ ตอนนั้นฉันอายุยี่สิบสอง เพิ่งเรียนจบและกำลังรอผลบรรจุเป็นข้าราชการ ใช้ชีวิตเรื่อยเปื่อยอยู่กับบ้าน ได้งานเป็นบางครั้งบางคราว ซ่อมโน่นนี่นั่นให้แม่ พ่อเสียไปตอนฉันอยู่ปีสอง แม่จึงเป็นเสาหลักของบ้านเพียงลำพัง วันนั้นแม่บอกว่าจะมีช่างมาซ่อมทีวีที่เสียจอเป็นเส้นดำๆ
เสียงมอเตอร์ไซค์ติดเครื่องดังมาจอดหน้าบ้านตอนสี่โมงเย็นพอดี ฉันมองลงไปจากหน้าต่างชั้นสองเห็นผู้ชายร่างสูงใหญ่ในเสื้อกล้ามสีขาวเก่าๆ และกางเกงยีนส์ขายาว เดินยกกล่องทีวีเครื่องเก่าลงมาจากรถ เขาเงยหน้าขึ้นมาเห็นพอดี ผมของเขายาวปรกหน้าผากเล็กน้อย เหงื่อซึมตามไหล่และแขนที่แข็งแรง พระอาทิตย์ส่องด้านหลังทำเอาฉันเห็นแต่เงาร่างเป็นแสงจ้า
“ช่างตั้มครับ” เขาตะโกนแห้งๆ พร้อมกับแบกกล่องเครื่องทีวีขึ้นบ่าเหมือนมันเป็นของเบาๆ
แม่เปิดประตูออกไปรับ เดินนำเขาเข้ามาในบ้าน ตั้มวางของลงที่พื้นข้างทีวีเครื่องใหญ่ที่เสียอยู่ แม่ก็สั่งเสียว่าต้องเปลี่ยนอะไรบ้างแล้วก็เดินออกไปธุระที่ตลาด เหลือฉันกับเขาสองคนในบ้านที่เงียบสงัดหลังนั้น
ตั้มคงอายุสักสามสิบต้นๆ ผิวคล้ำแบบคนทำงานกลางแจ้ง ไหล่กว้าง แขนใหญ่ ข้อมือมีนาฬิกาเรือนราคาถูกสายพลาสติก เขานั่งยองๆ เปิดฝาหลังทีวี แล้วก็ใช้ไขควงขันนู่นแกะนี่เป็นเวลาสักครู่ ฉันนั่งดูเขาทำอยู่ห่างๆ ไม่ได้ตั้งใจจะสนใจอะไรนักหรอก แต่สายตากลับอดไม่ได้ที่จะจับจ้องแผ่นหลังของเขาที่ขยับขึ้นลงทุกครั้งที่ใช้แรง
“น้องครับ น้ำมีมั้ย ขอกระหายหน่อย” เขาหันมาเกาหัวยิ้มๆ
ฉันแทบสะดุ้ง รีบเดินไปหยิบน้ำเย็นใส่แก้วมารินให้ เขารับไปดื่มรวดเดียวหมด แก้วเปล่าใส่มือคืนให้ แล้วก็ยิ้มอีกที “ขอบคุณมากครับ อากาศร้อนเมื่อยเลย”
ช่วงที่เขานั่งพัก เขาเล่าถึงงานที่มีบ้านต้องซ่อมเยอะ บ้านนี้เป็นบ้านที่แม่ของฉันเคยให้เขามาซ่อมนานแล้ว จำได้ว่าเป็น สามสี่ปีก่อน ตอนนั้นฉันยังมัธยมปลาย จำอะไรไม่ค่อยได้เท่าไหร่ แต่รอบนี้พอเจอกันอีกครั้ง ดูเขายังแข็งแรงเหมือนเดิม หรืออาจจะแข็งแรงกว่าเดิมเสียด้วยซ้ำ
เขาลุกขึ้นกลับไปทำงานต่อ ทีวีเครื่องนั้นต้องซ่อมแถบความถี่และเปลี่ยนไดโอดบางตัว เขาควานมือหาอุปกรณ์ในกระเป๋าเครื่องมือที่วางพื้นข้างๆ แล้วก็ขยับกายถลาเข้าไปใกล้ทีวี กางเกงยีนส์ของเขาขยับรัดต้นขาเวลาเขาก้มลง
พัดลมเป่าไม้กระดาษที่วางไว้ปลิวหล่นลงบนพื้น ฉันก้มเก็บ แล้วเห็นเท้าของเขา เท้าใหญ่เทอะทะในรองเท้าแตะยางคู่เก่า ส้นเท้าแตกเป็นรอยแห้งๆ น่าแปลกที่ทุกส่วนของเขาดูเป็นผู้ชายเต็มที่ ไม่มีอะไรก้ำกึ่ง
“น้องชื่ออะไรครับ” เขาถามขณะกำลังบัดกรีสายไฟเส้นเล็กๆ ในทีวี โดยที่ยังไม่ละสายตาจากจอ
“แพร” ฉันตอบสั้นๆ
“แพรแพร” เขาออกเสียงชื่อฉันยืด แล้วหัวเราะเบาๆ “ชื่อเพราะดีนะครับ”
หัวเราะนั้นมันดูธรรมดา แต่มีบางอย่างในน้ำเสียงมันทำให้ฉันรู้สึกว่ามันไม่ธรรมดา เขายังคงขยับมือทำงาน แต่บางครั้งก็หันมามอง ที่ฉันบ้างอย่างรวดเร็ว ฉันแสร้งทำเป็นก้มหน้ากดรีโมทเปลี่ยนช่อง แต่จอไม่ติดเพราะเขาเอาสายข้างหลังออกก่อนซ่อม
เวลาล่วงเลยไปจนพลบค่ำ แม่ยังไม่กลับมาเสียที โทรศัพท์บ้านก็ไม่มีสายเข้า ฉันเลยต้องคิดว่า จะเลี้ยงข้าวช่างคนนี้หรือจะให้กลับไปก่อนดี แต่ติดอยู่ว่าทีวีก็ยังไม่เสร็จ เพราะเขาเปลี่ยนไดโอดแล้วแต่ยังต้องปรับความถี่อยู่หลายจุด
“จะเสร็จอีกนานไหม” ฉันเดินไปใกล้เขาถาม
เขาหันมา เหงื่อซึมตามซอกคอและไรผม เสื้อกล้ามแนบเนื้อจนเห็นกล้ามเนื้อหน้าอกชัด เส้นเอ็นที่ต้นแขนของเขาขณะจับไขควง มันบ่งบอกถึงแรงที่ซ่อนอยู่ ฉันกลืนน้ำลายลงคอแห้งๆ
“อีกสักพักครับ ขอแค่เซ็ตความถี่อีกนิด” เขาตอบแล้วก็ครางเบาๆ กับความยากของเครื่องยนต์เก่าๆ
เสียงครางของเขาเมื่อต้องพยายามกับอุปกรณ์ที่ยาก มันทำให้เกิดจินตนาการบางอย่างที่ไหลผ่านหัวสมองฉัน ตั้งแต่ที่เขาเข้ามา กลิ่นเหงื่อของเขาที่ปนกลิ่นผงเครื่องใช้ไฟฟ้า มันแปลกแต่มันก็เร้าอารมณ์บางอย่างขึ้นมาในอก
ฉันขยับเข้าไปใกล้เขามากขึ้น จะดูทีวีว่าเขาทำอะไรกันแน่ ใบหน้าของฉันห่างจากแผ่นหลังของเขาแค่คืบเดียว เหงื่อชั้นบางๆ ที่ซึมออกตามผิวสีแทนนั้นชวนให้ฉันอยากเอามือลูบ เล่าเรื่องเสียว
เขาหันมาพอดี ตาของเราสบกัน ฉันตกใจถอยหลัง แต่เขาเอื้อมมือมาจับแขนฉันไว้
“น้องระวัง” เสียงเขาทุ้ม “พัดลมมันหมุนใกล้หัว…”
มือของเขาจับแขนฉันแน่น กว้างร้อน อุ่นๆ ที่มือเบาๆ ไม่ใช่การหยุดแต่เป็นการลูบ
“กลัวผมเหรอ” เขาถาม เสียงต่ำ กึ่งหยอก
ฉันส่ายหน้า แต่หัวใจอยู่ในคอ
เขาปล่อยมือแต่ยังยิ้ม แล้วก็หันไปทำงานต่อ ฉันนั่งลงที่โซฟาไม้ใกล้ๆ มือไม้สั่นไปหมด ในกางเกงขาสั้นของฉันเริ่มมีความชื้นบางอย่างที่ซอกขา มันเป็นความเงี่ยนที่พรั่งพรูออกมาแบบไม่ทันตั้งตัว
ผ่านไปสิบนาทีเขาก็ปิดฝาหลังทีวี ต่อสาย ลุกขึ้นมายื่นมือให้ “เสร็จแล้วครับ ลองเปิดดู”
ฉันกดรีโมต หน้าจอสว่างสวย ไม่มีเส้นดำอีกต่อไป ภาพชัดเจนดี
“ขอบคุณมากนะคะ” ฉันพูด มองหน้าเขาโดยตรง
เขามองกลับ ในแววตามีอะไรบางอย่างกำลังส่อแวว “ไม่เป็นไรครับ แต่ว่า…”
“ว่าไงคะ”
“หม้อแปลงอีกจุดนึง ผมต้องเปิดดูอีกที” เขาพูด พร้อมกับเลื่อนมือไปปิดทีวีอีกครั้ง
ฉันยิ้มออกมา มันเริ่มเป็นเกมแล้ว
เขาก้มลงเปิดฝาทีวีอีกครั้ง แต่คราวนี้เขาไม่ได้ทำงานในทันที เขาหันมามองฉัน แล้วพูดว่า “น้องมาใกล้ๆ หน่อยสิครับ ดูตรงนี้ให้หน่อย”
ฉันเดินเข้าไปใกล้ ใจเต้นแรง เขายื่นมือมาจับเอวฉัน ค่อยๆ ดึงให้เข้าใกล้ตัวเขา “น้องไม่ว่าอะไรใช่ป่าว” เขากระซิบข้างหู
ฉันไม่ตอบ แต่ไม่ได้ขยับหนี
มือของเขาสอดเข้าไปก่ายสะโพกฉันใต้ยางกางเกงขาสั้นที่ใส่ มันบีบเบาๆ ที่ต้นขา แล้วก็เลื่อนมือขึ้นบนเอว ฉันจับอกตัวเองแน่นเมื่อรู้สึกได้ถึงปลายขนแข็งๆ สัมผัสกับแก้มของบั้นท้ายผ่านผ้าบางๆ
ตั้มขยับมาอยู่ข้างหน้าฉัน มือทั้งสองข้างยกขึ้นจับใบหน้าฉันประคอง แล้วก็ก้มลงมาจูบที่ริมฝีปาก
มันเป็นจูบที่แห้ง ตอนแรกแค่แตะๆ ก่อนจะกดลึกขึ้น จูบของเขาเค็มจากเหงื่อ มีกลิ่นน้ำลายเปรี้ยวหวาน ลิ้นของเขาสอดเข้ามา ฉันเผยอริมฝีปากให้เขาเข้าไปล้วงจนสุดทาง ตั้มกดฉันให้ชิดกับทีวีเครื่องเก่าที่ฝาหลังเปิดค้างไว้
มือของฉันไม่รู้จะจับตรงไหนดี สุดท้ายก็ไปแตะแผ่นหลังของเขาที่กางเกงเปียกเหงื่อ ผิวร้อนเหมือนไข้ เขาหรี่ตาลงแล้วก็ก้มลงจูบที่คอฉัน ซอกคอที่บอบบางถูกดูดเลียเป็นทางชื้น จนฉันรู้สึกเข่าอ่อนและต้องพยายามยืนให้อยู่
“อยากโดนเย็ดมั้ย” เขาถามด้วยน้ำเสียงแหบแห้งข้างหู
ฉันไม่มีคำตอบ จับกางเกงเขาไว้วิมพุง
เขาดึงกางเกงขาสั้นของฉันลงมาพร้อมกับกางเกงใน เหลือแค่เสื้อยืดที่ยังติดตัวฉันอยู่ เขาจับฉันหันหลังให้เขากับทีวี แล้วจับมือฉันเทลงบนฝาทีวีที่วางอยู่
ตั้มถอดกางเกงยีนส์ของตัวเองลงมาที่หัวเข่า ควยของเขาผงาดออกมาแข็งและใหญ่ ปลายเป็นมันเยิ้ม ฉันมองแล้วเสียววาบไปทั้งตัว
ติดตามอ่านเรื่องเสียวได้ทุกวันได้ที่เรื่องเสียวๆ ยอดฮิตจาก SAWSTORY.COM
