Sexy365bet Mahagame66 UFANANCE PANAMA888 Hydra888 sagame1688
RUAY LOTTOVIP

ความสัมพันธ์หลังร้านชำ

เรื่องเสียว ความสัมพันธ์หลังร้านชำ

ตัวผมเองไม่เคยคิดเลยว่าร้านชำของครอบครัวที่ขายมาตั้งแต่รุ่นปู่ จะกลายเป็นสถานที่ที่ทำให้ผมได้รู้จักความต้องการของตัวเองแบบที่ไม่มีหนังสือเล่มไหนสอน

มันเป็นบ่ายวันเสาร์ ฝนตกปรอย ๆ กลิ่นดินเปียกปนกับกลิ่นปลาเค็มที่แขวนอยู่หน้าร้าน ลูกค้าเงียบ ผมนั่งเอนหลังพิงชั้นวางบะหมี่กึ่งสำเร็จรูป มือถือหนังสือการ์ตูน แต่สมองกลับลอยไปไหนต่อไหน

ตอนนั้นผมอายุยี่สิบสี่ เพิ่งเรียนจบมาปีกว่า ยังไม่คิดจะหางานประจำ เลยมาช่วยแม่ขายของไปก่อน แม่บอกว่ามันก็ดีจะได้เรียนรู้การค้าขาย แต่เอาจริง ๆ ผมแค่ขี้เกียจออกไปเจอสังคม

ร้านชำเราอยู่ในซอยลึก บ้านแถวนั้นส่วนใหญ่เป็นบ้านเช่าเก่าแก่ตั้งแต่รุ่นพ่อแม่ ลูกค้าประจำคือคนแก่กับแม่บ้าน ลูกค้าผู้ชายมีบ้างแต่ส่วนใหญ่จะซื้อเหล้ากับบุหรี่แล้วก็กลับ

แต่มีลูกค้าผู้หญิงคนหนึ่งที่ผมเริ่มสังเกตเห็นความแปลกของเธอ เธอมาซื้อของทุกเย็นวันจันทร์กับวันพฤหัส เวลาประมาณห้าโมงเย็นเป๊ะ ไม่เคยคลาดเคลื่อน

เธอชื่อพี่แตงกวา อายุประมาณสามสิบสี่ หรือสามสิบห้า แม่บอกว่าเป็นลูกสาวของเจ้าของบ้านแถวหลังร้าน แต่งงานแล้วสามีไปทำงานต่างจังหวัด นาน ๆ กลับมาที

พี่แตงกวามักใส่เสื้อกล้ามสีสด กับกางเกงขาสั้นขายาว ตัวเล็ก สะโพกใหญ่ หน้าอกอวบพอดี ๆ ไม่ใหญ่เกินไป แต่เวลาผมเห็นเธอก้มหยิบของตรงชั้นล่าง ผมมักจะกลืนน้ำลายโดยไม่รู้ตัว

ครั้งแรกที่ผมรู้สึกเอะใจคือตอนที่เธอมาซื้อของแล้วสายสามีมาถึงพอดี เขาโทรเข้ามือถือเครื่องเขียวของเธอ เธอคุยเสียงหงุดหงิด แล้วก็กระชากกระเป๋าเงินออกมาจ่าย แล้วเดินจากไปโดยไม่หันมอง

แม่ชอบพูดว่าพี่แตงกวาเป็นคนจิตใจดี ยืมของแล้วคืนตล

ตัวผมเองไม่เคยคิดเลยว่าวันหนึ่งความรู้สึกแบบนี้จะเกิดขึ้นกับผมกับพี่แตงกวา ผู้หญิงที่ผมรู้จักมาตั้งแต่เด็ก เธอเป็นเพื่อนบ้านที่แม่สนิทด้วย ผมเห็นเธอมาเข้าร้านแทบทุกวัน แต่ไม่มีวันไหนที่ผมรู้สึกแบบนี้มาก่อน

วันนั้นเป็นช่วงบ่ายแก่ ๆ แดดเริ่มลด แม่บอกให้ผมเฝ้าร้านเพราะแม่จะไปวัด ผมนั่งเล่นโทรศัพท์อยู่หลังเคาน์เตอร์ ได้ยินเสียงจักรยานเสียบจอดหน้าหมู่ แล้วก็เสียงส้นเท้าเดินฉับ ๆ เข้ามา

พี่แตงกวาใส่เสื้อกล้ามสีขาวบาง กับกางเกงขาสั้นขายาวสีดำครึ่งน่อง ผมมองจากในร้านเห็นเส้นขาอ่อนที่เริ่มมีเหงื่อเป็นทาง เหนือเข่าขึ้นไปเป็นเงาของรอยต่อระหว่างต้นขากับสะโพกที่กลมมน เธอเอามือปาดเหงื่อที่ขมับ ผมเห็นรักแร้เกลี้ยงเกลา

“อ้าวน้องเฝ้าร้านเหรอ แม่ออกไปไหน” เธอถามเสียงใส พลางเดินตรงไปยังตู้แช่เครื่องดื่ม ก้มลงเปิดประตูตู้แช่ ก้นของเธอชี้ตรงมาทางผม กางเกงขาสั้นตึงรัดจนเห็นรูปทรงชัดเจน ผมกลืนน้ำลาย รู้สึกความร้อนแล่นขึ้นที่ใบหน้าและปลายมือ

“แม่ไปวัดครับ” ผมตอบเสียงแหบ พยายามทำเป็นปกติ

เธอหยิบน้ำอัดลมสีแดงออกมาสองกระป๋อง แล้วเดินมาจ่ายเงินที่เคาน์เตอร์ ยืนอยู่ตรงหน้าผม ห่างกันแค่ระยะเอื้อมถึง กลิ่นน้ำหอมอ่อน ๆ ปนกลิ่นเหงื่ออ่อนของเธอลอยมา หน้าอกของเธออยู่ระดับสายตาผมพอดี เสื้อกล้ามเผยให้เห็นเนินเนื้อนูนตึงที่แทบจะทะลุผ้าออกมา

“คิดตังหน่อยน้อง” เธอยิ้ม ใบหน้ากลมเกลี้ยง ผมสีดำขลับ นัยน์ตาเรียวเล็กแต่ดูมีเสน่ห์ เวลายิ้มมีลักยิ้มที่แก้มซ้ายน่ารักมาก

ผมรีบกดเครื่องคิดเลข บอกราคาไป เธอหยิบแบงก์ร้อยออกมาจากกระเป๋ากางเกงยีนส์ที่คับแน่นรัดสะโพก การขยับตัวของเธอทำให้เห็นท้องน้อยบาง ๆ ที่แถมยังเรียบตึง ไม่มีไขมันส่วนเกิน

“เมื่อวานพี่ไปซื้อกระเทียมกับหอมแดงที่ร้านแกไปเท่าไหร่เมื่อวะ” เธอถามพร้อมรับเงินทอน ผมบอกยอดให้ เธอพยักหน้าแล้วก็หันหลังเดินออกไป

ภาพที่ติดตาผมคือแผ่นหลังของเธอ สะบักไหล่บาง สันหลังเป็นร่องตรงกลาง ก้นกลมเบียดเสียดกันภายใต้กางเกงขาสั้น เวลาเดินก้นจะโยกไปมาตามจังหวะก้าว ผมนั่งนิ่งไปครู่นึง มือที่วางบนโต๊ะเริ่มเหงื่อออก

ตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมา ทุกครั้งที่พี่แตงกวาเข้าร้าน ผมจะเงี่ยหูฟังเสียงฝีเท้า แยกแยะเสียงเดินของเธอจากคนอื่นได้ สมองสั่งให้สายตาจับจ้องไปที่ทุกรายละเอียดของเธอ ตั้งแต่ปลายผมถึงปลายเท้า

หลายวันต่อมา ตอนค่ำ ๆ ฝนตกหนักมาก แม่ปิดร้านเร็วเพราะไฟดับ ผมนั่งอยู่หน้าบ้านมองดูฝนที่สาดกระหน่ำ เห็นไฟจากบ้านพี่แตงกวาก็ดับเหมือนกัน คงไม่มีใครอยู่เพราะสามีเธอทำงานกลางคืน

จู่ ๆ ก็มีเสียงเคาะประตูบ้าน ผมลุกไปเปิด เห็นพี่แตงกวายืนอยู่ด้วยผ้าขนหนูพันตัวสีขาว ผมเปียกปอน เสื้อผ้าที่เปียกติดตัวจนเห็นทุกสัดส่วน

“น้องขอผ้าขนหนูหน่อยสิ พี่ลืมเก็บเสื้อผ้าที่ตากไว้ข้างบ้าน ฝนตกหนักมาก ตอนนี้น้ำท่วมในบ้านพี่ด้วย มืดหมดเลย”

ผมมองเธอไม่ทันตั้งตัว เห็นผ้าขนหนูที่พันตัวแน่นจนเห็นโครงสร้างชัดเจน สะโพกเปียกชื้น หน้าอกชุ่มน้ำ เสื้อกล้ามสีขาวบางติดเนื้อจนเห็นหัวนมสองตุ่มชัดเจน หัวใจผมเต้นแรง

“เดี๋ยวครับ เดี๋ยวผมไปเอามาให้” ผมรีบหันหลังเข้าไปในบ้าน คลำหาผ้าขนหนูในตู้เสื้อผ้า หายใจไม่ทั่วท้อง

ตอนที่ผมกลับออกมา เธอยืนรออยู่ที่หน้าประตู มือไขว้กัน แขนเล็ก ๆ สั่นเพราะหนาว ผมยื่นผ้าให้ เธอรับแล้วขอบคุณเสียงสั่น แล้วก็หันหลังเดินกลับไปในสายฝนที่เริ่มซาลง

ผมยืนมองจนเธอลับเข้าบ้านไป ความร้อนในกายยังไม่ลดลง คืนนั้นผมฝันถึงพี่แตงกว่า ฝันว่าเธอมานอนข้าง ๆ เสียงหัวเราะ ลักยิ้มที่แก้ม ผมตื่นขึ้นมาแล้วพบว่าควยของผมแข็งชันในกางเกงใน ต้องรีบไปอาบน้ำเพื่อคลายอารมณ์

ครั้งต่อมา อาทิตย์เดียวต่อมา พี่แตงกาวิ่งหนีฝนเข้าร้านอีกครั้ง เธอไม่พูดไม่จา รีบไปหลบหลังเคาน์เตอร์ที่ผมยืนอยู่ ตัวเปียกหมด เสื้อเชิ้ตสีฟ้าแบบที่คนทำความสะอาดใส่มันบางและติดเนื้อจนเห็นสีชุดชั้นในสีชมพูด้านใน

“น้องเปิดพัดลมให้พี่หน่อยสิ เปียกหมดเลย” เธอพูด หน้าแดงระเรื่อ

ผมกดเปิดพัดลมเพดาน แต่ด้วยความที่มันเก่า ลมไม่ค่อยแรง เธอถอนหายใจหนัก แล้วก็เริ่มใช้มือพัดตัวเอง

“อากาศร้อนตาย เสื้อเปียกอีกแล้ว” เธอบ่นพลางดึงชายเสื้อที่ติดตัวออกจากผิวหนัง เส้นสายของเอวคอดและสะโพกผายปรากฏชัด

จู่ ๆ เธอก็เอ่ย “น้องคะ ช่วยพี่หน่อยได้ไหม พี่จะถอดเสื้อเพราะมันเปียก แต่กลัวใครเข้ามาเห็น ช่วยยืนบังตรงประตูให้พี่หน่อย”

ผมอึ้งไปพักใหญ่ หัวใจเต้นรัว เพราะไม่รู้ว่าเธอตั้งใจหรือเปล่า แต่ก็พยักหน้าอย่างว่าง่าย ไปยืนหันหลังให้เธอ บังสายตาจากใครที่จะเข้ามา

เสียงเสียดสีของผ้า เสียงผ้าหลุดจากตัว เสียงเธอหายใจเบา ๆ ผมหลับตา ห้ามตัวเองไม่ให้หันไปมอง แต่สมองกลับจินตนาการภาพหลังเปล่าเปลือยของเธอที่ชุ่มน้ำฝน ความเสียวแล่นผ่านสันหลัง ลุกขึ้นไปที่หัวควย มันเริ่มแข็งตึงในกางเกง

“เสร็จแล้ว” เสียงเธอพูดเบา ๆ แล้วก็เดินมาอยู่ข้างหน้าผม ตอนนี้เธอสวมเสื้อยืดคอกลมสีดำตัวใหม่ที่กางออกไว้บนชั้นขายของ แต่ดูแห้งและไม่ติดเนื้อ

แต่ใบหน้าของเธอตอนที่สบตาผม มันมีอะไรบางอย่างที่เปลี่ยนไป แววตาของเธอไม่ใช่แค่ขอบคุณ แต่มีประกายบางอย่างที่ทำให้ผมใจสั่น

“ขอบใจนะน้อง” เธอเอามือแตะแขนผมเบา ๆ แล้วยิ้ม

ผมยิ้มกลับ แต่ในใจกำลังคิดถึงสิ่งที่เพิ่งเกิดขึ้นและสิ่งที่อาจจะต่อจากนี้

และแล้วคืนนั้นมันก็เกิดขึ้นจริงๆ หลังจากร้านปิด เธอชวนผมขึ้นไปบนบ้านด้วยสายตาที่ชวนให้ผมเงี่ยนจนแทบคลั่ง พออยู่กันสองคนในห้อง ความเสียวซ่ามันแล่นตั้งแต่หัวจรดเท้า เธอไม่รอช้าที่จะคว้าควยผมเข้าไปในปาก แล้วหลังจากนั้นเราก็เย็ดกันอย่างหนักหน่วงบนฟูกบางๆ เสียงหีเธอที่ชุ่มโชกมันดังกระฉับกระเฉง ผมไม่เคยคิดเลยว่าแม่ของเพื่อนคนนี้จะพาผมมาถึงจุดที่ไม่มีวันหวนกลับ จนวันนี้เมื่อนึกถึงร้านชำเล็กๆ นั้น ผมก็ยังอมยิ้มกับความบังเอิญที่พลิกชีวิต บางอย่างที่เริ่มจากความช่วยเหลือธรรมดา แต่มันกลายเป็นความทรงจำที่เผ็ดร้อนและฝังลึกที่สุดในวัยหนุ่มของผม

ติดตามอ่านเรื่องเสียวได้ทุกวันได้ที่เรื่องเสียวๆ ยอดฮิตจาก SAWSTORY.COM