เรื่องเสียว ครูคนใหม่ ผมกดปลายควยถูร่องกลางช้าๆ ไปมาร่างครูสาวเกร็งบิดตัวดิ้น “เสียว…เสียว…อ๊ะ อ๊ะ…อ๊าาา…”
บ้านยายผมเป็นเรือนไม้ใต้ถุนสูง หลังคาสังกะสีเก่าๆ กลางทุ่งนาท้ายหมู่บ้าน ผมโตมากับยายเพราะพ่อแม่ไปทำงานในเมืองตั้งแต่ผมยังจำความได้ ชีวิตวัยเด็กจึงคลุกคลีกับดินโคลน กลิ่นควันฟืน และเสียงไก่ขันแต่เช้าตรู่ จนกระทั่งวันหนึ่งมีครูคนใหม่ย้ายเข้ามาประจำโรงเรียนบ้านทุ่งนา ครูชื่อ “ครูรุ้ง” อายุ 30 ต้นๆ ผิวขาวใสเหมือนหยวกกล้วย รูปร่างอวบกระชับ ริมฝีปากแดงเรื่อเหมือนลูกหว้า ใครๆ ในหมู่บ้านก็พากันชื่นชมว่าครูสวยเหมือนดาราหนังไทย ผมเองก็คอยแอบมองครูอยู่ห่างๆ ด้วยความที่ตอนนั้นผมอายุ 18 แล้ว สายตาผู้ใหญ่ในตัวผมเริ่มทำงานเกินกว่าจะมองครูเป็นเพียงครู
ครูรุ้งชอบเดินมาเยี่ยมบ้านยายช่วงเย็น ใส่เสื้อคอกว้างสีขาวกับผ้าถุงสีเข้ม ผมยาวหอมกลิ่นมะลิปลิวตามลม ครั้นนั่งพับเพียบที่แคร่ไม้ใต้ถุน เนื้อนุ่มที่ต้นขาขาวผ่องก็โผล่พ้นชายผ้าถุงจนผมต้องกลืนน้ำลาย ก้มหน้าก้มตาตำส้มตำอยู่เงียบๆ แต่หูคอยฟังเสียงครูพูดด้วยน้ำเสียงนุ่มๆ กับยาย ครูรุ้งมักถามถึงเรื่องเรียนของผม บอกว่าผมหัวไว สอนครั้งเดียวเข้าใจหมด จำบทเรียนได้แม่น แต่ติดที่ขาดโอกาส ผมฟังแล้วใจมันพองโตแปลกๆ เหมือนมีไฟดวงเล็กๆ ลุกขึ้นในอก
วันหนึ่งครูชวนผมไปช่วยทำอุปกรณ์สอนที่โรงเรียนตอนเย็น ผมล้างเท้า เปลี่ยนเสื้อตัวเก่าเป็นเสื้อนักเรียนสีขาวสะอาด รีดพออยู่ตัว เดินไปตามคันนาพลางรู้สึกใจสั่นทุกครั้งที่คิดว่ากำลังจะได้ใกล้ชิดครูสองต่อสอง ภายในห้องเรียนไม้ กลิ่นกระดาษเก่าและชอล์กคละเคล้ากับกลิ่นตัวครูหอมละมุน ครูนั่งพิมพ์งานที่โต๊ะ ผมช่วยจัดหนังสือและตัดกระดาษตามสั่งเป็นครั้งคราว สายตาเผลอไผลมองช่วงคอขาว ไรผมบางๆ และรอยยิ้มอ่อนที่มุมปาก
วันนั้นฝนตกปรอยๆ ครูชวนผมหลบฝนที่บ้านพักครูหลังเล็กท้ายโรงเรียน บ้านพักครูปูด้วยเสื่อน้ำมันมันวาว มีโต๊ะไม้เล็กๆ และหมอนอิงสีตุ่นๆ ครูให้ผ้าเช็ดตัวผืนนุ่มซับผมให้ผม แล้วพูดเบาๆ ว่า “หนุ่มบ้านนอกตัวสูงขนาดนี้แล้ว ยังเขินผู้ใหญ่แบบเด็กๆ อยู่เลย” ผมได้แต่ยิ้มแห้งใจเต้นระส่ำ เสียงฝนกระทบสังกะสีกลบเสียงหายใจที่เริ่มไม่สม่ำเสมอของผมได้บางเบา
ผมเห็นครูหยิบหวีมาหวีผมหน้ากระจก บรรยากาศเงียบจนได้ยินเสียงหวีผ่านเส้นผม แสงไฟนีออนสีขาวนวลตัดกับผิวครูเป็นเงาวาว ครูเหลือบมองผมในกระจกแล้วยิ้มน้อยๆ “เธอโตเกินเด็กนักเรียนแล้วนะ รู้ตัวไหม” คำพูดนั้นเหมือนก้อนหินโยนลงน้ำนิ่งในใจผม ผมยืนนิ่งกำมือแน่น ร่างสูงใหญ่ของผมสะท้อนในกระจกใกล้ๆ กับครู ความเงียบนั้นยาวนานจนรู้สึกได้ถึงลมหายใจของกันและกัน
ครูเดินมาหยุดตรงหน้าผม ปลายนิ้วเย็นๆ และเรียวยาวแตะหลังมือผมเบาๆ “อย่าเกร็งสิ ครูไม่กัดเธอหรอก” ผมเงยหน้าสบตาครูครั้งแรกแบบระยะประชิด ดวงตากลมโตสีน้ำตาลอ่อนมีแววยิ้มปนเจ้าเล่ห์ ริมฝีปากแดงระเรื่อคลี่ยิ้มช้าๆ ผมรู้สึกร้อนวูบจากแก้มไปถึงใบหู กล้ามเนื้อหน้าท้องเกร็งแน่นโดยไม่รู้ตัว ในใจตีกันระหว่างสมควรกับไม่สมควร แต่ครั้นครูขยับเข้ามาจนสายตาเราอยู่ระดับเดียวกัน ผมก็ไม่คิดอะไรอีกเลย
มือหนาของผมวางลงบนเอวครูโดยสัญชาตญาณ เนื้อผ้าถุงบางๆ ส่งไออุ่นซึมถึงฝ่ามือ ครูกระซิบเสียงสั่นน้อยๆ ว่า “กอดสิ” ผมก้มหน้าลงซุกซอกคอขาว กลิ่นแป้งหอมและเหงื่ออุ่นๆ ของครูทำให้หัวสมองพร่ามัว ริมฝีปากผมกดลงที่ต้นคอช้าๆ ครูเงยหน้า “อือ…” เสียงในลำคอดังแผ่วปนเสียงฝน ผมค่อยๆ เม้มเบาๆ ตามลำคอถึงไหปลาร้า มือก็รั้งเอวให้แนบชิดขึ้น รู้สึกถึงทรวงอกอิ่มเบียดกับอกแกร่งของตัวเอง
“อื้อ…ตรงนั้น…” ครูคราง เมื่อปากผมแตะติ่งหูและดูดเบาๆ ลมหายใจอุ่นเป่าริมหู “อ๊ะ…เธอนี่…” มือครูเลื่อนขึ้นลูบหลังผมไว้ ปลายเล็บจิกเบาๆ ที่สะบัก ผมค่อยๆ ถอยไปที่เตียงไม้ มีเสียงครูหัวเราะในลำคอ “ใจเย็นๆ สิหนุ่มน้อย” แต่สายตากลับวาววับเชิญชวน ผมจูบลงที่หัวไหล่ แล้วดึงเสื้อครูออกขึ้นช้าๆ เผยให้เห็นบราเซียร์สีครีมประคองอกอวบอิ่ม เนื้อขาวเนียนเป็นมันปลาบภายใต้หลอดไฟสลัว ครูปลดตะขอด้านหน้าด้วยมือสั่น อกสองข้างเด้งคลายออกประหนึ่งรอการโอบกอด หัวนมสีชมพูเข้มตั้งชัน
ผมก้มลงบรรจงดูดหัวนมข้างหนึ่งช้าๆ ลิ้นหมุนวนเป็นวง “อ๊า…อืม…” ครูครางค้าง มือเธอกอดศีรษะผมแนบอก เสียงหายใจเร่งขึ้น แต่ผมไม่รีบร้อน ดูดสลับเม้มริมหยอกล้อจนครูบิดตัวหนีแล้วหนีเล่า “เสียว… เธอทำแบบนี้… อื้อ…” ผมจึงปล่อยปาก แล้วไล้ปลายลิ้นลงกลางอกถึงสะดือ มือทั้งสองขยำสะโพกกลมกลึงใต้ผ้าถุง เนื้อนุ่มยุบยืดหยุ่น ค่อยๆ รูดผ้าถุงออกช้าๆ เหลือเพียงกางเกงชั้นในลูกไม้สีหวานรัดสะโพกฟูม เป้ากลางมีคราบหมองชัดเจน กลิ่นกายหอมหวานลอยแตะจมูก
“อายจัง…อย่ามอง” ครูพูดเสียงสั่น ผมไม่ตอบ แต่ก้มลงกดปลายจมูกที่กึ่งกลางนั้น ครูสะดุ้ง “อ๊ะ!” สองขาเกร็ง ผมค่อยๆ รูดกางเกงชั้นในออกขาเรียวงาม ครั้นเปลือยเปล่าเบื้องล่าง ผมจ้องง่ามนุ่มป้อม โหนกนูนสวย หีของครูมีขนเรียงเป็นรูปสามเหลี่ยมเล็ก กลีบเนื้อสีชมพูเข้มแย้มปริ่มด้วยน้ำใสวาว มันเป็นหีที่สวยที่สุดเท่าที่ผมเคยเห็น มือหนาเอื้อมแตะเบาๆ ครูผวา “อุ๊ย…ถนอมหน่อยนะ” ผมลูบร่องเบื้องบนเป็นวงช้าๆ น้ำหล่อลื่นซึมติดนิ้ว ครูละลายเป็นเสียงครวญแผ่ว “อา… อือ…”
ผมก้มลงเลียร่องเนื้อช้าๆ ลิ้นสัมผัสกลีบอ่อนนุ่ม รสเค็มอมหวาน ครูกรีดเสียงสั่นพร่า “โอ้ย…ตรงนั้น… อ๊ะ!” สะโพกขยับหนีก็ไม่พ้น มือผมยึดต้นขาเธอแน่น ใช้ลิ้นตวัดวนที่เม็ดเล็กบวมแข็งเหนือร่อง ครูเกร็งอกแอ่น หลังโก่ง “เสียว…เสียวมาก… อ๊ะ อ๊ะ…” เสียงฝนยิ่งดัง แต่เสียงครางคราวนี้ดังกลบชัดเจน ขอบเตียงไม้ดังเอี๊ยดตามจังหวะบิดกายของครู ผมดูดเม็ดนั้นเข้าปากเม้มรีดเบาๆ สลับกับสอดนิ้วกลางเข้าในรูร้อนแน่นช้าๆ ครั้นนิ้วโค้งแตะจุดสากขึ้นข้างใน ครูร้อง “อ๊าา…ตรงนั้นสิ… ซี๊ด…” ขาอีกข้างสั่นหนีบหัวผมไว้
ผมคลานขึ้นมาประกบตัว ปลดกระดุมเสื้ออีกสองสามเม็ดรวดเร็ว ดึงเสื้อคลุมหลุดพ้น ครู่เดียวก็เห็นหน้าอกแกร่งกับไหล่กว้างของตัวเองในเงาไฟ ครูใช้ปลายนิ้วลูบลงมาตั้งแต่หัวไหล่ถึงหน้าท้อง ช้อนตาสบผม “ตัวดีขนาดนี้ มิน่าลังส่องกระจกเงียบเชียว” ผมยิ้มบาง ดึงมือครูมาวางที่เป้ากางเกงเนื้อหนา ครูเม้มปากแล้วปลดซิบช้าๆ ล้วงเข้าไปในกางเกงชั้นใน นิ้วเย็นโอบรัดแท่งควยที่ตื่นเต็มที่ตั้งแต่ตอนปลดบราเธอ “ใหญ่…กว่าที่คิด…” ครูพึมพำแล้วดึงทั้งชั้นในกับกางเกงลง ควยผมผงาดเด่น เท่านั้นครูก็ก้มลงจูบหัวบานที่มุมปากช้าๆ ใช้ลิ้นกวาดปาดของเหลวใส ผมเผลอเสียงดัง “โหย…” ครูเหล่ตามองดวงตาคมคาย ยั่วด้วยการเลียโคนถึงปลายเป็นทางยาว สลับดูดหัวเข้าในปากอุ่นชื้นลึกเท่าที่จะรับได้
“อ่า… น้ำปากมึงร้อนจัง…”ผมครางเบา มือจับผมครูไว้เป็นหางม้า ขยับสะโพกหนุนเข้าปากช้าๆ ครูน้ำตาเอ่อแต่ไม่ถอย กลับเร่งจังหวะดูดจนแก้มตอบ เสียงจ๊วบดังลามกคลอเสียงครวญอู้อี้ของเธอ ผมเกือบแตกเมื่อครูเลียใต้หัวร่องกับถุงไข่พร้อมกัน แต่ยังตั้งสติได้ ต้องไม่พลาด ครั้นถอนปากออกมา ครูเงยหน้า น้ำลายยืดเส้นเล็กๆ ปล่อยให้หยดลงหน้าอกเธอเอง แล้วเอนหลังลงหนุนหมอน แหวกขาเปิดง่ามสวยให้ผมเห็นเต็มตา “เอาเลย… เข้ามา” คำยินยอมแผ่วหวานนั้นทำให้ควยผมกระตุก กล้ามขาเกร็ง
ผมกดปลายควยถูร่องกลางช้าๆ ไปมา ครูสะอื้น “อ๊ะ… หยอกทำไม…” ร่างร้อนระอุสั่นน้อยๆ ผมดันหัวเข้าเพียงครึ่งนิ้ว ครูก็งอหลัง “อา!” มือเธอขยุ้มผ้าปู้นอนแน่น ผมค่อยๆ กระแทกสอดทั้งแท่งทีละน้อยจนมิดโคน รู้สึกถึงความคับแน่นร้อนรุมเร้าแนบเนียนมากกว่าจินตนาการ ครูหายใจกระชั้น สูบอากาศแรง “แน่น… ครูปรับตัวก่อน…” ผมโน้มลงจูบปลอบที่มุมปาก มือลูบแก้มเธอช้าๆ แล้วจึงเริ่มขยับเอวเป็นจังหวะเนิบนาบ สบตาไม่ปล่อย
ครั้นครูตอบสนองมากขึ้น สะโพกกลมไกวโยกคลอรับ แรงกระแทกก็ทวีขึ้นทีละจังหวะ “อ๊ะ…อ๊ะ…เสียว…แรงกว่านี้ดิ…” เธอครางชักชวน ผมจึงจัดท่า ยกขาเธอพาดบ่า ดันตัวกดเต็มแรง สะโพกปะทะเนื้อดัง ผับ ผับ เตียงไม้รัวลั่นบ้านพัก ครูตาเหลือกค้าง “ลึกอีก… อ๊า ตรงนี้อีก…” น้ำรักฟองขาวไหลเยิ้มที่ปากมดลูกทุกครั้งที่ถอนลึกจนเกือบหลุดแล้วดันกลับ แผ่นหลังฉันชุ่มเหงื่อ กล้ามแขนตึงเมื่อยแต่ไม่ยอมหยุด
ผมเปลี่ยนเป็นจับครูนอนตะแคงข้าง มือยกขาท่อนบนพาดเอวแล้วแทงบดจากด้านหลังเฉียง หัวควยครูดจุดสากด้านในรัวถี่ ครูบิดตัวดิ้น “ไม่ไหวแล้วๆ… อ๊ะ เสียวมาก…” เธอหันมาสบตา น้ำตาคลอด้วยความฟิน ริมฝีปากแดงอ้ารับลมหายใจถี่ ผมก้มดูดปากกลืนเสียงครางไว้ ลิ้นพันกันมั่วซั่ว มือที่เหลือโอบควักทรวงอกขยำจนเนื้อลอดนิ้ว ดูดหัวนมชูชันเป็นบางจังหวะจนครูสะดุ้งเสียวเชื่อมถึงล่าง ร่างทั้งสองเหมือนสัตว์โลกในฤดูผสมพันธุ์ ร้อนแรงไร้อาย
“จะแตกแล้ว… ขอข้างในนะ…” ผมกระซิบแผ่วข้างหูพลางเร่งจังหวะสุดกำลัง ครูพยักหน้ารัว “เอาในเลย… เสร็จในครู…” ขาเธอหนีบเอวผมแน่น สองแขนรัดคอ ผมฝังจูบที่ซอกคอ แล้วแทงทะลุจังหวะเดิมไม่ยั้ง ลูกไข่ตีกระทบก้นนุ่มเสียงดัง แรงถาโถมเหมือนพายุฝนที่กระหน่ำหลังคา
ครู่เดียว ร่างครูก็เกร็งผวา “อ๊าาา…จะแตกแล้วว…” ขาอ่อนสั่นสะท้าน ร่องเนื้อบีบเค้นโคนควยจนผมแทบทนไม่ไหว สองสามจังหวะสุดท้ายผมกระแทกแนบชิดมิดคา กล้ามท้องเกร็ง แล้วปลดปล่อยน้ำร้อนกระฉูดลึกกลางมดลูก “อ้า…หมดแล้ว…” ครูครางอ่อน ผมซบลงบนร่างนุ่ม หายใจหอบถี่สลับกับเสียงครวญแผ่วของเธอ ร่างเราสองแนบชิดแช่ในเหงื่อและกลิ่นรัก นอนกอดกันเงียบๆ ฟังเสียงฝนซาลง
หลังคืนนั้น ความสัมพันธ์ของเรากลายเป็นความลับที่ทั้งสองต่างเก็บงำ ในเวลากลางวัน ครูรุ้งยังคงเป็นครูที่ทุ่มเทสอนผมและเด็กๆ ในโรงเรียนด้วยใจรัก ผมตั้งใจเรียนมากขึ้น ครูช่วยติวให้ทุกเย็นวันอังคารและพฤหัส ก่อนกลับเมื่อฟ้ามืดและทุ่งนานอนหลับ เรามักลงเอยด้วยความใกล้ชิดอยู่เสมอ หลายครั้งเป็นเพียงการสัมผัสอ่อนโยนและคำปลอบโยน เพราะครูบอกว่าผมไม่ได้มีดีแค่เรื่องบนเตียง แต่ผมมีสมองและหัวใจที่ใครหลายคนขาด
เมื่อมีทุนเรียนต่อมหาวิทยาลัยในเมือง ครูเป็นคนแรกที่ผลักดันผมให้สมัคร ส่งประกาศรับสมัครมาให้ พร้อมเขียนจดหมายรับรองจากโรงเรียนอย่างละเอียด จนผมติดทุนรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยชื่อดัง ในวันออกจากหมู่บ้าน ผมกลับไปหาครูที่บ้านพักเป็นครั้งสุดท้าย เรามองตากันโดยไม่ต้องพูดอะไร ครูหยิบดอกลำดวนกรุ่นหอมเสียบตรงกระเป๋าเสื้อ แล้วเอ่ยว่า “ไปเรียนให้ดี ถึงจะไกลแต่ครูยังคิดถึงเสมอ” ผมกอดเธอไว้แน่น น้ำตาคลอโดยไม่รู้ตัว ลมหายใจเดิมยังคุ้นเคย แต่ตอนนั้นผมรู้ว่าความสัมพันธ์นี้จะกลายเป็นความทรงจำอันงดงามและลับเฉพาะ
สิบปีผ่านไป ผมกลับบ้านเกิดในฐานะผู้บริหารด้านการศึกษา เครือข่ายโรงเรียนชนบทหลายแห่งได้รับการพัฒนา ผมดันโครงการครูสอนเต็มอัตราและทุนเด็กยากจนขึ้นเป็นวาระสำคัญ และในวันเปิดอาคารเรียนหลังใหม่กลางหมู่บ้าน ผมเห็นครูรุ้งยืนอยู่ไกลๆ ในชุดผ้าถุงสีเดียวกับวันแรกที่พบ ริมฝีปากแดงเฉกเดิม แต่แววตาอ่อนโยนและภาคภูมิใจยิ่งกว่า เราเดินหลบผู้คนมาคุยกันใต้ถุนอาคาร กลิ่นลำดวนยังลอยหอมจางๆ ครูยิ้มแล้วพูดว่า “ในที่สุดเด็กคนนั้นก็เปลี่ยนชีวิตตัวเองได้จริงๆ” ผมตอบเบาๆ “ไม่ใช่ตัวเองหรอกครับ… มีครูคนหนึ่งที่เปลี่ยนชีวิตผมต่างหาก” เรายิ้มให้กันท่ามกลางเสียงเด็กๆ หัวเราะดังแว่วมา และในใจผมก็รู้ว่า ต่อจากนี้ไม่ว่าจะสุขหรือทุกข์ ผมจะไม่มีวันลืมบ้านไม้หลังเล็ก เสียงฝน และผู้หญิงคนแรกที่ทำให้ผมรู้จักทั้งรักและฝันไปพร้อมกัน
ติดตามอ่านเรื่องเสียวได้ทุกวันได้ที่เรื่องเสียวๆ ยอดฮิตจาก SAWSTORY.COM
