เรื่องเสียว แม่ค้าข้าวต้มมัด
เสียงหลาวหลาวของแม่ค้าข้าวต้มมัดดังอยู่ลิบๆ จากฝั่งโซนผักสด ผมเดินถือถุงผ้าสีน้ำตาล ลัดเลาะไปตามแถวแผงลอยที่เรียงรายกันตั้งแต่เช้ามืด อากาศหนาวๆ ของเดือนธันวาคมเมืองเหนือ ทำให้ลมหายใจเป็นละอองขาวจางๆ ตลาดเช้าวันนี้คนไม่มากเท่าปกติ บางแผงพึ่งจะเริ่มจัดของกันเลย
สายตาผมเหลือบไปเห็นแผงข้าวต้มมัดที่อยู่หัวมุมทางเข้า มันเป็นแผงไม้เก่าๆ มีผ้าขาวม้าคลุมไว้ ใต้ร่มผ้าใบสีฟ้าซีด ผมหยุดเดินเมื่อเห็นเจ้าของแผงเป็นผู้หญิงตัวเล็กนั่งอยู่บนเก้าอี้พลาสติก เธอกำลังใช้มือเปล่าแกะข้าวต้มมัดร้อนๆ ใส่กระทงใบตอง หัวคิ้วขมวดเล็กน้อยเพราะไอน้ำร้อนๆ
“อีหล้าตาเอ๊ย มาซื้อข้าวต้มมัดก่อนเด้อ” เธอเงยหน้าขึ้นมองผม ยิ้มบางๆ ผมรู้จักเธอดี สาวบ้านนอกห่างตัวเมืองมาประมาณสิบห้ากิโล ชื่อน้องแนน อายุสักยี่สิบหกยี่สิบเจ็ดได้ เธอเพิ่งย้ายมาขายที่ตลาดนี้ได้ไม่ถึงเดือน หลังจากที่แม่ของเธอป่วย ผมเป็นลูกค้าประจำเพราะแฟนเก่าชอบข้าวต้มมัดของเธอมาก แต่ตอนนี้เลิกกันแล้ว
“อ้าว ไอ้หนุ่ม มาแต่เช้า” เธอหยิบข้าวต้มมัดส่งให้ผม มือที่เปื้อนน้ำกะทิและเกลือเล็กน้อย ผมรับมาแล้วยื่นธนบัตรยี่สิบบาทให้ “ไม่ต้องหรอก อ้าย” เธอโบกมือปัด “เลี้ยงเด้อ เมื่อกี้แม่ค้าข้างๆ แถมข้าวซ้อมมือมาให้หลายกะทิแล้ว”
ผมยืนเก้ๆ กังๆ สักพัก สายตาเธอชำเลืองมองผมแบบไม่ค่อยวางใจ เหมือนมีอะไรจะพูดแต่ก็กลั้นไว้ “ตกลงอ้ายยังแค้นน้องหญิงคนนั้นอยู่บ่?” เธอถามแบบไม่เกรงใจ ผมส่ายหน้าพร้อมกับกัดข้าวต้มมัดคำแรก มันร้อนถึงใจ รสหวานมันของกะทิหอมใบเตยกลบคำตอบในปาก
“บ่แค้นดอก” ผมตอบหลังจากกลืนลงไป “แต่กะยังบ่หายคันเท่าไหร่” ผมพูดแบบขำๆ เธอหัวเราะชอบใจ ฟันขาวเป็นระเบียบ ผมสังเกตว่าเธอใส่เสื้อลายดอกสีเข้มกับผ้าซิ่นเกือบเข่า ทุกครั้งที่เธอยื่นตัวไปหยิบของ เสื้อจะตึงรั้งให้เห็นทรวดทรงที่ซ่อนอยู่
“น้องคันก็หาคนแก้สิ” เธอพูดแล้วก้มหน้าง่วนกับกะละมังข้าวเหนียวใหม่ “คนสวยๆ อย่างน้อง กลับบ้านเก่าเขาก็ยังมีไผรอหลาย” ผมพูดกลั้วหัวเราะ แต่ในใจกลับคิดถึงความหลังบางอย่างที่เพิ่งผ่านไปได้ไม่นาน
“อ้ายนี่นะ ปากดีนัก” เธอเงยหน้าขึ้นมองผม ตาดำขลับแบบคนเมืองเหนือ เวลาพูดออกเสียงอ่อนหวานเหมือนมีดนตรีแทรก “เมื่อย้อนไปเถอะ ข้าวต้มมัดน้องกินร้อนๆ แนมกับกล้วยไข่หวานดี”
ผมซื้อข้าวต้มมัดเพิ่มอีกสองชิ้น แล้วเดินไปนั่งที่โต๊ะไม้ยาวใต้ร้านชาข้างแผง ตลาดเช้าตอนนี้เริ่มคึกคัก เสียงพ่อค้าแม่ค้าตะโกนขายของ เสียงคนซื้อต่อราคา เสียงก๋วยเตี๋ยวเรือกระทบชาม ผมกินข้าวต้มมัดไปเรื่อยเปื่อย แต่สายตากลับหันไปมองแผงของน้องแนนตลอด
เธอมีลูกค้าผู้ชายหลายคน บางคนยืนคุยนาน บางคนซื้อของแล้วก็เดินจากไป แต่ผมสังเกตเห็นชายคนหนึ่งใส่เสื้อเชิ้ตแขนยาวสีขาว สวมกางเกงสแล็คดำ ยืนจ้องหน้าเธอเขม็ง เขาพูดอะไรบางอย่างแล้วน้องแนนก็พยักหน้าเบาๆ จากนั้นเขาก็เดินหันหลังกลับไปโดยไม่ซื้ออะไร
ผมรู้สึกไม่สบายใจ หยิบข้าวต้มมัดชิ้นสุดท้ายขึ้นมากัดแล้วเดินกลับไปที่แผง “ไผคนนั้น?” ผมถามเสียงเรียบ “เจ้าของแผงผักสดแถวใน” น้องแนนตอบโดยไม่สบตาผม “เขาเคยมาจีบ สองสามวันก่อน แต่กะบ่ได้เป็นอะไรดอก อ้ายอย่าใส่ใจ”
เธอพูดแบบนั้นแต่ผมจับได้ว่าเธอหลบตา ตลาดเช้าวันนี้ร้อนขึ้นเรื่อยๆ เหงื่อซึมที่ขมับของเธอ ผมยื่นน้ำกระเจี๊ยบเย็นๆ ที่เพิ่งซื้อมาจากอีกแผงให้เธอ “กินเด้อ เดี๋ยวเป็นลม” เธอรับไปแล้วจิบคำเล็กๆ สายตามองผมแบบซับซ้อน
“อ้ายกลับบ้านก่อนดีกว่า น้องต้องขายของถึงเที่ยง” เธอไล่ผมแบบอ่อนโยนแต่เด็ดขาด ผมรู้ว่าเธอมีอะไรซ่อนอยู่ แต่ก็ไม่กล้าถามต่อ ทิ้งไว้แค่คำว่า “เย็นนี้ว่างบ่ ผมจะแวะมาหา” เธอเงียบสักครู่ ก่อนจะพยักหน้าแผ่วเบา
ตลาดเช้าเริ่มแห้งแล้งเมื่อแดดแรงขึ้น ผมเดินกลับออกจากตลาด มือถือถุงข้าวต้มมัดที่เหลือสองชิ้น ในใจคิดถึงน้องแนนแล้วก็อดคิดต่อไปถึงเย็นนี้ไม่ได้ ว่าผมจะได้มีโอกาสรู้จักเธอมากกว่านี้หรือเปล่า เธอดูไม่เหมือนสาวบ้านนอกทั่วไป แววตาเธอมันมีความลับที่ชวนให้ผมอยากรู้อีกมากมาย
เมื่อถึงบ้านเช่าหลังตลาด ผมวางของลงบนโต๊ะไม้เก่า เปิดพัดลมเป่าใส่หน้า คิดถึงเสื้อลายดอกที่รั้งรัดตัวเธอและผ้าซิ่นที่ห่มต่ำถึงน่อง เวลาน้องแนนก้มหรือยื่นตัว มันชวนให้ผมคิดไปไกลอย่างห้ามไม่ได้ ควยผมเริ่มตึงขึ้นมาเองโดยไม่ทันตั้งตัว เงี่ยนแล้วไง แต่อดทนไว้ก่อน คิดซะว่านี่คือเช้าที่ธรรมดา
ผมล้มตัวนอนบนเสื่อ ทอดสายตามองเพดานบ้านไม้ครึ่งปูน เรือนนี้เป็นห้องเช่าเก่าหลังตลาด มีเพียงหน้าต่างบานเล็กที่มองเห็นหลังแผงผักสด ผมได้ยินเสียงน้องแนนกำลังเจรจาต่อรองกับลูกค้าอยู่ลิบๆ แล้วก็มีเสียงผู้ชายที่คุ้นหูแทรกขึ้นมา เป็นเสียงคนเดิม เสื้อเชิ้ตขาวที่ยืนจ้องหน้าเธอเมื่อเช้า
ผมลุกขึ้นนั่ง ย่องไปที่หน้าต่าง เห็นเขาโน้มตัวลงไปกระซิบบอกอะไรกับเธอ เธอพยักหน้าอีกแล้ว คราวนี้ยิ้มบางๆ ส่งให้เขา จากนั้นก็นำถุงข้าวต้มมัดยัดใส่มือเขา แล้วเขาก็เดินจากไปแบบเดิม ผมนอนลงอีกครั้ง หัวใจเต้นแรง เงี่ยนและหงุดหงิด ไม่แน่ใจว่าความสัมพันธ์ที่เริ่มต้นกับน้องแนนจะพาไปทางไหน
ผมปล่อยให้เวลาผ่านไป อาบน้ำ แต่งตัว ลัดเลาะไปเดินเล่นแถวประตูเมือง ก่อนกลับเข้าไปที่ตลาดอีกครั้งตอนบ่ายแก่ๆ แสงแดดเริ่มร่ม ร้านค้าส่วนใหญ่เก็บของแล้ว แต่แผงน้องแนนยังเปิดอยู่ เธอนั่งเหงาอยู่คนเดียว มือถือพัดเป็นวงกลม เอามือปัดเหงื่อที่ขมับ
“อ้ายมาแล้ว” เธอพูดเสียงอ่อยๆ “น้องเพิ่งขายหมดเลย ข้าวต้มมัดเหลืออยู่สองชิ้น อ้ายกินบ่” ผมยิ้มรับ นั่งลงบนเก้าอี้ข้างเธอ ตอนนี้เธอดูอ่อนล้า แต่ยังมีเสน่ห์แบบสาวบ้านนอกที่ผ่านงานหนักมายาวนาน
“น้องแนน แนนมีแฟนหรือเปล่า” ผมถามตรงๆ ไม่อ้อมค้อม เธอหันมาจ้องหน้าผมนิ่ง ก่อนจะหัวเราะแห้งๆ “บ่มีดอกอ้าย แต่กะมีไผมาจีบหลาย” เธอตอบแล้วก้มหน้าเหมือนกำลังคิดอะไรบางอย่าง “แล้วไอ้คนเมื่อเช้าล่ะ แนนว่างัย” ผมย้อนกลับไป เธอเงียบ นานพอให้บรรยากาศรอบตัวพลันเปลี่ยนไป
เธอหันมามองผมอีกครั้ง ตาคมๆ แลดูนิ่งลึก “เขาเป็นแค่เพื่อนเก่า” เสียงเธอเบาลง “แต่ว่าเขาเคยช่วยน้องไว้ครั้งนึง น้องก็เลยต้องหาเลี้ยงเขาบ้างเป็นครั้งคราว” ผมไม่เข้าใจ แต่ก็ไม่ได้ถามต่อ เพราะเธอวางมือลงบนขาผมเบาๆ มือเธออุ่นและแข็งแรงจากงานขายของหนัก
“เย็นนี้พาน้องไปกินข้าวแถวท่าน้ำเด้อ” เธอเชิญชวนเสียงหวาน แววตาเจือความอยากบางอย่างที่ทำให้เสียวแปลบที่หน้าท้อง ผมตอบตกลงทันที ใจเต้นแรง อยากรู้ว่าเธอหมายถึงอะไรกันแน่
ผมเดินไปที่รถมอเตอร์ไซค์เก่าๆ คันเก่งที่จอดอยู่หน้าร้านข้าวต้มมัดของน้องแนน สมองยังมึนงงกับสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อกี้ มือเธอที่วางบนขาผม ยังรู้สึกถึงความอุ่นนั้นอยู่เลย ผมสตาร์ทเครื่อง รอบรถเร่งขึ้นตามอารมณ์ที่เริ่มปั่นป่วน
น้องแนนออกมาจากหลังร้าน เปลี่ยนเสื้อผ้าเป็นชุดลำลอง สวมกางเกงยีนส์ขาสั้นสีดำกับเสื้อยืดคอกลมสีขาวธรรมดา แต่พอเธอสวมมันกลับทำให้ผมหยุดมอง ผิวขาวเหลืองแบบสาวอีสาน สะอาดตา ผมยาวปล่อยสยายพาดไหล่ เธอเดินมานั่งซ้อนท้ายรถผมโดยไม่พูดอะไร มือเธอจับที่เอวผมเบาๆ
“ไปทานข้าวแถวท่าน้ำวัดเก่าเด้อ” เธอพูดข้างหูผม ลมหายใจอุ่นๆ กระทบใบหู ทำให้ผมเกือบเสียหลัก ผมเร่งเครื่องออกจากตลาดเช้าที่เริ่มซาแล้ว พระอาทิตย์กำลังจะคล้อยต่ำ ช่วงเย็นที่มีลมพัดโชยเบาๆ
ระหว่างทาง เธอซ้อนแนบตัวเข้ามากกว่าเดิม มือที่จับเอวเลื่อนขึ้นมาจับบ่าเรียวบางของผม ผมรู้สึกถึงความนิ่มของหน้าอกเธอที่แนบมากับแผ่นหลัง เสื้อบางๆ ของเธอแทบไม่เป็นตัวกั้นกลาง ความเสียววูบที่หน้าท้องแล่นขึ้นมาอีกครั้ง ควยของผมเริ่มตื่นตัว คับกางเกงยีนส์จนอึดอัด
เรามาถึงท่าน้ำวัดเก่า ซึ่งตอนเย็นมีร้านก๋วยเตี๋ยวเรือและร้านอาหารตามสั่งหลายร้านตั้งอยู่ริมน้ำบรรยากาศดี ผมจอดรถ แล้วเธอก็จูงมือผมเดินไปที่ร้านอาหารเรือนไม้หลังหนึ่ง มือเธอล็อคแน่นราวกับกลัวว่าผมจะหนี
เราสั่งข้าวผัดปูกับต้มยำทะเล และเบียร์สองขวด นั่งโต๊ะริมน้ำมองเรือหางยาวแล่นผ่านไปมา “อ้ายอยากถามหลายเรื่องเด้อ” ผมเริ่มก่อน น้องแนนยกแก้วเบียร์ขึ้นดื่มอึกใหญ่ แก้มแดงเรื่อจากฤทธิ์แอลกอฮอล์ “ถามมาเลยอ้าย” เธอตอบ แล้วยิ้มบางๆ ที่ซ่อนความเจ้าเล่ห์ไว้
“แล้วเมื่อกี้ที่แนนวางมือบนขาอ้าย อ้ายเริ่มไม่เข้าใจแล้วนะ มันหมายความว่าไง” ผมถามตรงๆ เธอวางแก้วเบียร์ลง มองผมแล้วถอนหายใจ “อ้ายบ่โง่ดอก อ้ายน่าจะรู้” เธอตอบเสียงอ่อย “แต่อ้ายอย่าถามลึกไปเด้อ วันนี้ให้มันเป็นวันที่ดีของเราสองเฮาเถอะ”
ผมรู้สึกเงี่ยนขึ้นมาทันทีที่ได้ยินเธอพูดแบบนั้น เหมือนมีอะไรบางอย่างในสายตาของเธอที่ส่งสัญญาณให้ผมกล้าขึ้น คำพูดของเธอเปิดทางให้ผมก้าวต่อไป ผมจับมือน้องแนนขึ้นมา แล้วค่อยๆ ลูบนิ้วเรียวของเธอ หยาบกร้านจากการทำงานขายของแต่ก็ยังมีเสน่ห์
“แล้วแนนจะให้อ้ายมีวันดีๆ กับแนนยังไง” ผมถามเสียงแหบ เธอไม่ตอบ แต่ขยับเก้าอี้มาใกล้ผมมากขึ้น จนเข่าของเราสัมผัสกัน มือเธอเลื่อนมาตบที่ขาผมเบาๆ ก่อนจะชักชวนให้ผมออกไปเดินเล่นริมท่าน้ำ
เราสองคนเดินออกจากร้านอาหาร มือของเราเกี่ยวกันไปตามทางเดินริมน้ำที่เริ่มมืดลง มีโคมไฟเก่าๆ สีส้มส่องสว่างเป็นระยะ น้องแนนชวนผมเดินไปที่ใต้ต้นไทรใหญ่ที่มีม้านั่งหินตั้งอยู่ มันค่อนข้างมืดและเป็นมุมสงบ ไม่มีคนพลุกพล่าน
เรานั่งลงบนม้านั่งหินเย็นๆ เธอหันมาจ้องตาผมแววตาวาวโรจน์ “อ้ายอยากเย็ดน้องบ่” เธอถามเสียงเรียบ แต่สั่นเครือเล็กน้อย ผมกลืนน้ำลายแทบไม่ทัน ตอบออกไปโดยไม่ต้องคิด “อยากสิอ้าย” หัวใจผมเต้นแรงจนได้ยินเสียงเลือดสูบฉีดในหู
เธอดึงมือผมไปวางไว้ที่ขาของเธอ ผมรู้สึกถึงเนื้อขาเนียนๆ ใต้กางเกงยีนส์ขาสั้น มือผมค่อยๆ ลูบไปบนขาของเธอ จากหัวเข่าขึ้นไปในแนวต้นขา ผิวเธออุ่นและนุ่ม เธอหอบเบาๆ ริมฝีปากเม้มแน่น สะโพกขยับเล็กน้อยเมื่อมือผมแตะถึงส่วนบนของต้นขาใกล้เป้ากางเกง
ผมนั่งมองเธอตรงหน้า แสงโคมไฟสลัวทำให้ผมเห็นเงาโครงหน้าสวยๆ ของเธอชัดขึ้น ผมโน้มหน้าเข้าไปใกล้ ตั้งใจจะจูบ เธอหันหน้ามารับพอดี ริมฝีปากประกบกันอย่างดูดดื่ม ลิ้นของเราสอดใส่กันร้อนแรง ผมเลียปากเธอ กัดริมฝีปากล่างบางๆ เธอครางเสียงต่ำๆ ในลำคอ มือเธอจับท้ายทอยผมไว้แน่น
ขณะที่จูบกัน ผมเลื่อนมือขึ้นไปใต้เสื้อเธอ สัมผัสท้องแบนราบของสาวอีสาน ผิวเรียบเนียนไร้ขน ไม่มีอะไรขวางกั้น ผมเลื่อนมือขึ้นไปจนถึงหน้าอกเธอ บีบเบาๆ สัมผัสยอดแข็งที่ตั้งชันอยู่ใต้ยกทรงบางๆ เธอกระดุกเล็กน้อยก่อนจะปล่อยผมจัดการต่อ
“เดี๋ยวใครมาเห็นเข้า” น้องแนนแอบกระซิบ แต่ยังไม่ห้ามผม เธอหันไปมองรอบข้างแล้วลุกขึ้นยืนดึงมือผมให้ลุกตาม “มาทางนี้” เธอพาผมเดินลัดเลาะไปตามทางดินหลังวัด จนถึงเรือนไม้ร้างที่ดูเหมือนโรงนาเก่าข้างสวนมะม่วง “ที่นี่บ่มีไผมา” เธอบอกแล้วเปิดประตูไม้ผุๆ พาลูกคลำเข้าไปในความมืด
ภายในมีกลิ่นอับฝุ่นและฟางแห้ง แสงสลัวลอดเข้ามาทางช่องฝา แทบมองไม่เห็นอะไรทั้งนั้น แต่ผมสัมผัสร่างของเธอที่อยู่ตรงหน้าได้อย่างชัดเจน มือผมลูบไล้ไปตามแขนเธอ สะบัดเธอกอดรัด คลำหาส่วนเว้าส่วนโค้งในความมืด กลิ่นเหงื่ออ่อนๆ ของเธอปนแอลกอฮอล์ทำเอาผมเงี่ยนหนักกว่าเก่า
น้องแนนล้วงมือลงไปจับเป้ากางเกงผม คลำเจอควยที่แข็งค้างอยู่ตั้งแต่ตอนนั่งซ้อนท้ายรถ “อ้ายนี่รอแทบบ่ได้แล้วเนาะ” เธอแซวเสียงแหบ บีบเบาๆ ความเสียวแปลบแล่นจากปลายควยไปถึงหัวนมของผม ผมรีบปลดกระดุมกางเกงเธอออก แล้วดึงกางเกงยีนส์กับกางเกงในสีขาวของเธอลงมาครึ่งขา
“แนนหีแนนชุ่มแล้วหล่ะ” ผมพูดเสียงแหบพร่า ใช้มือลูบไปที่ร่องหว่างขาเธอ ความชื้นเลนปรากฏชัดบนปลายนิ้ว เธอครางเบาๆ เมื่อผมสอดนิ้วเข้าไปในร่องนั้น คลำหาปุ่มเสียวที่ซ่อนอยู่ใต้ขนหยักศกที่แน่นหนา นิ้วผมชุ่มไปด้วยน้ำหีของเธอแล้ว
“อ้ายรีบเย็ดน้องเถอะ” น้องแนนกระซิบร้อนรน มือเธอดึงซิปกางเกงผมลงอย่างรวดเร็ว ควยผมดีดตัวออกจากกางเกงใน แข็งชันตั้งตระหง่าน เธอใช้มือจับควยผมแล้วตรงดิ่งมาจ่อที่ปากหีของเธอ ผมรู้สึกถึงความอุ่นชื้นของปากหีที่กระทบปลายควย
ผมจับเอวเธอไว้แน่น แล้วค่อยๆ ดันควยเข้าไปในหีของน้องแนน รอยแคบอุ่นชื้นรัดควยผมแน่นตั้งแต่ส่วนหัวจนถึงโคน เธอส่งเสียงครางยาว ร่างกายสั่นระริก จนผมต้องซบหน้าลงที่ไหล่เธอเพื่อไม่ให้ส่งเสียงดังเกินไป
“ช่ายยย” เธอครางต่ำเมื่อผมดันเข้าไปจนสุด หีของเธออุ่นชุ่มและบีบรัดควยผมเป็นจังหวะราวกับมีชีวิต ผมเริ่มเคลื่อนไหวช้าๆ ขาขึ้นขาลง ในความมืดเราได้ยินแต่เสียงสมผัสเปียกชื้น เสียงหายใจหอบหนักของกันและกัน
“อ้ายเย็ดหีแนนเดี๋ยวนี้เลย” เธอบอกเหมือนสั่ง ผมเร่งจังหวะเร็วขึ้น แรงขึ้น กระแทกสะโพกเข้าใส่หีของเธอ เสียงเนื้อกระทบกันดังแว่วๆ ในเรือนร้าง เธอกัดริมฝีปากกลั้นเสียงคราง ผมดูดเลียที่คอหอมๆ ของเธอไปด้วย มือลูบไล้ไปทั่วตัว
หลังจากเย็ดกันในจังหวะหนักหน่วงสักพัก ผมรู้สึกว่าตัวเองใกล้ถึงจุดสุดยอด ควยแข็งเสียดสีในหีของเธอจนเกิดความเสียวที่โคน เริ่มหน่วงลึกขึ้นเรื่อยๆ “อ้ายเสี่ยวแล้วแนน” ผมกระซิบ เธอกระชับขารอบเอวผมแน่น “เสี่ยวในหีแนนเด้ออ้าย” เธอครางพลางบีบรัดควยผมด้วยกล้ามเนื้อหี
คำพูดของเธอทำเอาผมระเบิดน้ำควยเข้าใส่หีของเธออย่างหนัก เป็นสายยาวฉีดเข้าไปข้างใน ร่างของทั้งคู่สั่นเทิ้มร่วมกัน น้องแนนส่งเสียงครางยาวเบาๆ แล้วกอดผมแน่นในความมืด ผมยังคงฝังควยอยู่ในหีเธอ จนกว่าอาการเกร็งจะคลาย ความเงียบถูกทำลายด้วยเสียงหายใจหอบของเราสองคน แต่ผมรู้ว่าเรื่องนี้ยังไม่จบเพียงเท่านี้
นานเท่าไหร่ที่เรานอนนิ่งในเรือนร้างนั่น ผมเองก็นับเวลาไม่ถูก ในอ้อมกอดของน้องแนน ร่างของเราสองคนยังแนบชิดกันเหนียวหนึบจากเหงื่อและน้ำควยของผมที่ยังซึมอยู่ในหีของเธอ ความเงียบหลังจากที่เราส่งเสียงครางระบายอารมณ์กันนั้นช่างยาวนาน มีเพียงลมที่พัดผ่านซากเรือนหลังนี้พาเอากลิ่นดินและใบไม้แห้งโชยมา
แล้วน้องแนนก็ขยับตัว นางผลักผมออกเบาๆ ก่อนจะลุกขึ้นคว้ากางเกงที่ถูกถอดทิ้งไว้ข้างกายมาใส่ เสียงผ้าถูกับผิวในความมืดดังแกรกๆ “อ้ายนอนอีกสักพักกะได้เด้อ” นางบอกเสียงแผ่ว ผมมองตามเงาร่างของนางในความมืดที่กำลังหาเสื้อผ้าของตัวเองใส่
“แต่ว่าแนนขอเว้าอะไรกับอ้ายหน่อย” นางพูดพลางมานั่งลงข้างผม ไม่ได้มองหน้าผมแต่ก้มหน้าก้มตาเล่นชายผ้าถุงของนางที่เพิ่งใส่กลับเข้าไป “อ้ายอย่าเว้าความลับของแนนให้ใครฟังเด้อ เพราะว่าตั้งแต่แนนกลับมาจากกรุงเทพฯ แนนกะเป็นคนปิดเงียบๆ เนี่ย ในหมู่บ้านเขากะลือกันใหญ่ว่าแนนเป็นผีบ้า”
ผมผงะ นึกถึงที่เขาลือกันเรื่องเรือนร้างกับแม่ค้าข้าวต้มมัดสาวปริศนาที่เพิ่งมาขายได้ไม่นาน “อ้ายเงี่ยนแนนก่อนกะเห็นแนนเป็นคนสวย ขายข้าวต้มมัดห่อละห้าบาท” เสียงผมแหบพร่า “แต่ว่าอ้ายบ่แม่นพวกที่เขาเข้าใจผิดว่าแนนเป็นผี เพราะแนนมีตัวมีตน มีหีที่หวาน อยากเย็ดกับอ้ายหลายๆ ครั้งเด้อครับถึงได้ว่าแบบว่าหลงเข้าไปในเรือนร้างกับแนน”
น้องแนนหัวเราะแหๆ “อ้ายบ่ต้องมาพูดให้แนนรู้สึกดีดอก อ้ายเย็ดหีแนนเสร็จแล้วกะพอแล้ว ส่วนเรื่องที่แนนเป็นยังไงแนนบ่อยากให้อ้ายล่วงรู้ เพราะเดี๋ยวมันจะเป็นทุกข์” เสียงนางเริ่มเปลี่ยนไป เหมือนกำลังสะอื้น ผมรู้สึกได้ว่ามีบางอย่างผิดปกติ นางไม่ใช่แค่แม่ค้าข้าวต้มมัดที่บังเอิญเผลอไผลมีอะไรกับคนแปลกหน้าแน่
ผมเอื้อมไปแตะไหล่นาง นางสะดุ้ง “อ้ายจับแนนบ่ได้ดอกเดี๋ยวเนื้อตัวแนนเปื้อน” เสียงนางสั่น ผมดึงนางเข้ามากอดอีกครั้ง “เปื้อนกะเปื้อน เผื่อว่าอ้ายจะได้เป็นคนล้างให้เด้อ” ผมปลอบ แต่ในใจก็เริ่มหวั่นๆ ว่าสิ่งที่กำลังเกิดขึ้นมันช่างพิลึกเกินกว่าเหตุผลของความเป็นจริง
น้องแนนเงียบไปนาน จนผมคิดว่านางคงหลับ แต่แล้วนางก็เล่า “เมื่อปีที่แล้วแนนไปทำงานที่กรุงเทพฯ มีเจ้านายชวนไปกินเหล้าที่คอนโด ตามมาด้วยแก๊งเพื่อนผู้ชายอีกสามคน เขาฉุดแนนไปข่มขืนทีละคน สลับกันเย็ดหีแนนทั้งคืน” เสียงนางแผ่วลงเรื่อยๆ “พอแนนกลับมาบ้าน แนนท้อง เสียใจมาก กินยาขับเลือดตายไปสองเดือนเลยตัดสินใจไปทำแท้ง เนื้อตัวของแนนกะเปื้อนไปด้วยเลือดลูกที่แนนฆ่า”
“แล้วผีบ้าที่ชาวบ้านเขาลือเนี่ย?” ผมถามเสียงเบา นางตอบ “เขาว่าแนนเสียจริต เพราะแนนชอบเดินไปเรือนร้างนี่คนเดียวบ่อย ทุกครั้งที่แนนมาขายของที่ตลาดเช้า ก่อนกลับแนนกะแวะมานั่งร้องไห้ในเรือนร้างนี่ แต่พอแนนเจออ้าย อ้ายเป็นผู้ชายคนแรกที่แนนได้มาเย็ดด้วยหลังจากที่ถูกข่มขืนนานมา อ้ายทำกับแนนดี ไม่หักห้ามเหมือนพวกนั้น”
ความเงียบกลับมาเยือนอีกครั้ง ผมรู้สึกขนลุกซู่ แต่ก็แปลกที่แขนที่กอดนางแน่นไม่ได้คลาย “แล้วที่แนนบอกให้อ้ายเสี่ยวในหีเมื่อกี้…” ผมตะกุกตะกัก น้องแนนตอบเสียงนิ่ง “อ้ายบ่ต้องห่วง หมอนัดเราไปตรวจเอดส์เดือนหน้า อ้ายกะไปตรวจด้วยเด้อ อ้ายเสี่ยวเข้าใส่หีแนน แนนว่ามันกะบ่เป็นไรดอกเพราะแนนกินยาคุมอยู่ แต่ว่าเรื่องโรคแทนที่จะ…”
ผมหยุดหายใจ น้ำเสียงของนางเหมือนตัดพ้อที่ไม่ได้บอกก่อน แต่ตอนนี้มันสายเกินไปแล้ว ผมทำอะไรบ่ได้นอกจากกอดนางแน่นขึ้นแล้วบอกว่า “ถ้ามันเวรกรรมกัน กะให้มันอยู่ที่คนทำวันนั้น เดี๋ยวอ้ายไปตรวจกับแนน อ้ายบ่หนีดอกอีแน่น”
นางเงยหน้ามองผมในความมืด มองเห็นประกายน้ำตา “อ้ายจริงใจกับแนนหรือเปล่า” ผมใช้นิ้วปาดน้ำตานาง “จริงใจเด็ดขาด อ้ายบ่ใช่คนดีดอก แต่ว่าอ้ายกะบ่ใช่คนที่ปล่อยให้ผู้หญิงที่เพิ่งเย็ดหีด้วยกันต้องเจอเคราะห์กรรมคนเดียว”
เช้าวันรุ่งขึ้นที่ตลาดเช้า ท้องฟ้าเริ่มสางแสง orange ทอประกายเหนือหลังคาของแผงขายของ ผมเดินไปหาแผงข้าวต้มมัดของน้องแนน หญิงสาวสวมเสื้อแขนยาวสีชมพูอ่อน มีผ้าถุงสีแดงสด กำลังยิ้มให้ลูกค้าคนอื่นๆ เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ผมเดินไปยืนชะโงกหน้าระยะไกลให้เธอมองเห็นพอดี นางพยักหน้าให้ แล้วชูนิ้วโป้งมาให้ผม
นั่นคือสัญญาว่าเราจะผ่านเรื่องนี้ไปด้วยกัน ข้าวต้มมัดที่วางเรียงรายบนผ้าขาว หอมกลิ่นใบตองคลุ้งไปในอากาศยามเช้า ผมยิ้มออกมาจริงๆ เป็นครั้งแรกในรอบหลายปีที่รู้สึกว่าชีวิตนี้ไม่ได้ไร้ความหมายซะทีเดียว
เสียงเพลงจากลำโพงตลาดเปิดเพลงของเสก โลโซ เสียงแว่วมาไกลๆ “เรามันก็แค่คน มันก็แค่คนที่เคยผิดพลั้ง…” ผมเอามือล้วงกระเป๋ากางเกง เดินออกมาจากตลาดโดยไม่หันกลับไปมองอีก แต่ในใจลึกๆ ผมรู้ว่าผู้หญิงคนนี้จะอยู่ในความทรงจำไปอีกนาน
คงไม่ต้องเล่าต่อว่าผมกับน้องแนนได้ไปตรวจเลือดกันผลออกมายังไง หรือว่าเรายังคงมีอะไรกันอีกหรือเปล่า เพราะนั่นไม่ใช่จุดสำคัญของเรื่องนี้ จุดสำคัญคือเมื่อผู้ชายคนหนึ่งเอาแต่ความเงี่ยนและความเสียวของตัวเองเป็นที่ตั้ง ในขณะที่หีของผู้หญิงที่เราเย็ดเข้าไปนั้นมีแผลเป็นจากความรุนแรงของผู้ชายคนอื่นๆ มันทำให้ผมต้องมองตัวเองในกระจกมากขึ้น
เพราะชีวิตนี้ไม่มีอะไรแน่นอน แต่ที่แน่ๆ ก็คือทุกครั้งที่ผมเดินผ่านตลาดเช้า ได้กลิ่นหอมของข้าวต้มมัดที่ห่อด้วยใบตองสด ผมจะนึกถึงคำสอนที่ได้จากน้องแนน “อ้ายอย่าไปมองคนจากหน้าตา หรือว่าเย็ดหีกันก่อนแล้วค่อยรู้จักกันเด้อ เพราะมันอาจจะสายเกินไป” แล้วผมก็จะยิ้ม คิดถึงแม่ค้าข้าวต้มมัดที่สอนให้ผมรู้ว่า ความเสียวในหีมันก็แค่ชั่วคราว แต่ความจริงใจที่มีให้กันนั้นมันอยู่นานกว่า
ติดตามอ่านเรื่องเสียวได้ทุกวันได้ที่เรื่องเสียวๆ ยอดฮิตจาก SAWSTORY.COM
